Een bijzondere en verfrissende roman

Vera werkt als junior beeldredacteur bij een groot en toonaangevend literair tijdschrift. Ze is dol op romanceboeken. Niet alleen als tijdverdrijf, maar omdat ze haar hoop geven, een arm om haar schouder en een steuntje in de rug (quote uit het boek). Tijdens een vergadering stelt ze voor om het romance genre meer aandacht te geven. Haar norse baas mr. Worth ziet dit absoluut niet zitten en veegt het voorstel met harde hand van tafel.
Vera is echter vastbesloten om haar baas te overtuigen van de kracht van romanceboeken. Ze schakelt hiervoor de hulp in van haar favoriete romanceschrijfster Ann Gregory. Zal het haar, samen met Ann, lukken om mr. Worth te overtuigen?

Ik vond dit boek heel erg verfrissend. Het is net even anders dan ik in eerste instantie verwacht had. Zelf vind ik dat altijd wel erg leuk, als een boek me weet te verrassen. Ik wil er dan eigenlijk ook niet te veel over verklappen. Je kunt het beste zo blanco mogelijk in dit boek stappen. Door de heerlijk vlotte schrijfstijl van Annette vlieg je door dit boek heen en voordat je het door hebt ben je al bij de epiloog aanbeland!

Onderstaande quote vond ik echt prachtig;
“Ware liefde zie je pas met je ogen dicht. Je zicht is de grootste misleider van allemaal. Je ziet iets en je hersenen sorteren het gelijk, stoppen het in een vakje. Maar wat je ziet is niet echt. Je moet iemand lezen. Alleen tussen de woorden door tref je iemands echte verhaal. Als je daar verliefd op kunt worden, heb je ware liefde te pakken.” ~ Ann Gregory

Op de achterflap staat dat dit boek een feelgoodroman is. Romanceboeken zijn inderdaad een belangrijk thema, maar toch zou ik dit boek zelf geen feelgood noemen. De onderwerpen die aan bod komen en het verloop van het boek vind ik zelf beter passen bij het genre realgood. Maar in welk “hokje” je je dit boek ook plaatst, een aanrader is het sowieso!