Smaakt naar meer

Al vanaf de eerste bladzijden werd ik in deze novelle getrokken. Joni Voorter heeft een vlotte schrijfstijl, waarmee ze me vanaf het eerste moment wist te boeien. Ik vloog door de bladzijden – maar het einde was nogal abrupt. Als lezer blijf je met een hoop vragen achter, waardoor het meer voelt alsof ik een paar hoofdstukken heb gelezen uit een boek in plaats van echt een rond verhaal. Ook de personages hadden misschien nog wat meer uitgediept kunnen worden. Het voelde allemaal een beetje gehaast, en voor een ‘fantasy romance’ zoals de omslag het beschrijft, had ik ook wat meer romantiek verwacht. Er leek meer een vriendschapsband te zijn dan iets anders, iets wat denk ik voor dit verhaal ook wel genoeg was geweest. Hoewel ik denk dat er meer uit dit verhaal gehaald had kunnen worden en sommige ontmoetingen wel erg “toevallig” waren, las het verhaal wel heerlijk weg en vond ik het concept van lichtkunst en de academie erg intrigerend. Toch zou een vervolg op dit verhaal denk ik geen overbodige luxe zijn… ;)