Een loeisterke start (3.5*)

Poeh, wat een binnenkomer was dit. Met een paar goede martelscènes heb je mij wel, dus ik zat gelijk lekker in het verhaal. Ik vroeg me af hoe er in vredesnaam een geloofwaardige relatie kon voortvloeien uit alle ellende waar het boek mee begint, maar de auteur slaagt daar met vlag in wimpel in. Stapje voor stapje groeien ze dichter naar elkaar toe, terwijl Rivers harde kant absoluut niet verdwijnt. Beide personages waren goed uitgewerkt en maakten een mooie ontwikkeling door.

Vanaf het moment dat het gevaar en de actie verminderde, verslapte mijn aandacht helaas ook. Ik vond het jammer dat de bad guy zo makkelijk en plotseling van het podium verdween, want ik keek erg uit naar de confrontatie en die kwam uiteindelijk niet echt. Ik had ook veel meer willen weten over die sekte. Hoe is die ontstaan? Hoe zijn sommige (gruwelijke!) gebruiken tot leven gekomen en hoe werd dat als normaal beschouwd? Ik miste daar een beetje diepgang. Voor de relatie tussen de hoofdpersonen maakte dat niet veel uit – en daar lag de focus op – maar dat aspect boeide me en uiteindelijk liet dat me een beetje met onvrede achter. Voor dark romance lezers is dit echt een topboek, maar de loeisterke start wist zich voor mij niet door te zetten in de rest van het verhaal. Dat neemt niet weg dat de auteur een stel interessante mannen heeft opgevoerd en dat ik heel benieuwd ben naar het volgende boek, waarin een ander de hoofdrol speelt.