Gevangen in kamer 706

Was dit nu een feelgood, een psychologische roman of toch een thriller?
Eerlijk? Ik ben er na het omslaan van de laatste bladzijde nog steeds niet helemaal uit.

In Kamer 706 volgen we Kate, een moeder van twee jonge kinderen die haar drukke gezinsleven combineert met geheime hotelafspraken met haar minnaar James. Wat voor haar begon als een manier om mentaal overeind te blijven in de drukte van het moederschap en huwelijk, krijgt een totaal andere lading wanneer tijdens zo’n rendez-vous het luxe hotel in Londen wordt overgenomen door een terroristische groepering. Plots zit ze opgesloten in kamer 706; niet met haar man Vic, maar met de man met wie ze alles te verliezen heeft.

Dat uitgangspunt? Echt sterk. De combinatie van een buitenechtelijke affaire én een gijzelingssituatie in een internationaal hotel klinkt als een perfecte mix van spanning en moreel dilemma. Wat zeg je als je dit niet overleeft? Wie bel je? Kies je voor de waarheid of nog één laatste leugen? Dat zijn interessante vragen die het boek zeker oproept.

Het verhaal wordt verteld in drie tijdlijnen:
– het begin van Kate en Vic, hun liefde en gezinsleven
– het ontstaan van haar affaire met James
– en de huidige situatie in het hotel
Die opzet werkt in eerste instantie goed, omdat je langzaam begrijpt hoe Kate hier is beland. Tegelijkertijd voelde het voor mij wat langdradig. Er wordt veel gereflecteerd op keuzes, verlangens en schuldgevoel, maar de echte spanning rondom de terreuraanslag blijft op de achtergrond. We krijgen weinig inzicht in de daders of in wat er zich buiten kamer 706 afspeelt. Het verhaal blijft vooral bij Kate en haar gedachten hangen.

Daardoor verschoof het boek voor mij steeds meer van thriller naar relationele roman. En hoewel ik dat op zich interessant vind, miste ik de intensiteit die het uitgangspunt beloofde.

En dan het einde… Dat is vrij open. Voor sommige lezers zal dat passend voelen, maar voor mij was het vooral onbevredigend. Ik bleef een beetje achter met het gevoel: is dit het nu? Na alle opbouw had ik gehoopt op meer afronding of emotionele impact.

Is Kamer 706 slecht? Dat niet. Het idee is sterk, het morele dilemma intrigerend en het zet je aan het denken over keuzes en consequenties. Maar helemaal verkocht was ik niet. Het bleef voor mij net te veel aan de oppervlakte, terwijl het verhaal juist de diepte én de spanning had kunnen opzoeken.
Drie sterren dus. Een interessant concept, maar met gemiste kansen.