Lezersrecensie
Wanneer het verleden aanspoelt
Wat een parel is Geschenk van de zee. Na alle lovende woorden was mijn nieuwsgierigheid gewekt, maar dit boek heeft mijn verwachtingen absoluut overtroffen. Dit is zo’n verhaal dat je langzaam leest, niet omdat het niet boeit, integendeel, maar omdat je het helemaal wilt laten binnenkomen.
We belanden aan het begin van de twintigste eeuw in Skerry, een klein en afgelegen Schots vissersdorpje waar de zee allesbepalend is. Wanneer na een zware storm een jongen aanspoelt op het strand, wordt de hechte gemeenschap tot in haar kern geraakt. De jongen lijkt sprekend op het kind dat Dorothy jaren geleden verloor. Hoewel ze rationeel weet dat dit onmogelijk haar zoon kan zijn, besluit ze zich tijdelijk over hem te ontfermen. En juist dát zet allerlei gebeurtenissen in gang die lang begraven geheimen naar de oppervlakte brengt.
Het verhaal wordt verteld vanuit twee tijdslijnen en wordt grotendeels verteld vanuit Dorothy. We leren haar kennen als jonge vrouw die als lerares in het dorp arriveert en daar al snel merkt hoe hard en oordelend een kleine gemeenschap kan zijn. Zonder duidelijke reden wordt ze buitengesloten, bekeken en veroordeeld. De manier waarop Julia Kelly dit beschrijft, is pijnlijk en ontzettend invoelbaar.
Langzaam krijgen we ook zicht op Dorothy’s verleden, haar relatie met Joseph en het verhaal rondom haar zoon Moses. Tegelijkertijd blijft in het heden de vraag hangen: wie is deze mysterieuze aangespoelde jongen? Beide verhaallijnen zijn prachtig met elkaar verweven en komen op een ontroerende manier samen.
Wat dit boek voor mij zo bijzonder maakt, is dat het zoveel lagen heeft. Het gaat over verlies en rouw, over moederschap, over liefde die niet uitgesproken wordt en over de gevolgen van aannames. Over hoe mensen soms liever invullen dan vragen stellen. En hoe dat levens voorgoed kan tekenen.
De schrijfstijl is rustig en beeldend, bijna poëtisch. De korte hoofdstukken zorgen voor vaart, maar het is vooral een boek dat onder je huid kruipt en daar nog lang blijft zitten. Het is prachtig, ontroerend en soms hartverscheurend, met een melancholische sfeer.
Geschenk van de zee is een ingetogen verhaal vol langzaam ontrafelde geheimen en schitterend uitgewerkte relaties. Een boek waarvoor je even alles om je heen wilt vergeten. Voor mij zonder twijfel een dikke vijf sterren.
We belanden aan het begin van de twintigste eeuw in Skerry, een klein en afgelegen Schots vissersdorpje waar de zee allesbepalend is. Wanneer na een zware storm een jongen aanspoelt op het strand, wordt de hechte gemeenschap tot in haar kern geraakt. De jongen lijkt sprekend op het kind dat Dorothy jaren geleden verloor. Hoewel ze rationeel weet dat dit onmogelijk haar zoon kan zijn, besluit ze zich tijdelijk over hem te ontfermen. En juist dát zet allerlei gebeurtenissen in gang die lang begraven geheimen naar de oppervlakte brengt.
Het verhaal wordt verteld vanuit twee tijdslijnen en wordt grotendeels verteld vanuit Dorothy. We leren haar kennen als jonge vrouw die als lerares in het dorp arriveert en daar al snel merkt hoe hard en oordelend een kleine gemeenschap kan zijn. Zonder duidelijke reden wordt ze buitengesloten, bekeken en veroordeeld. De manier waarop Julia Kelly dit beschrijft, is pijnlijk en ontzettend invoelbaar.
Langzaam krijgen we ook zicht op Dorothy’s verleden, haar relatie met Joseph en het verhaal rondom haar zoon Moses. Tegelijkertijd blijft in het heden de vraag hangen: wie is deze mysterieuze aangespoelde jongen? Beide verhaallijnen zijn prachtig met elkaar verweven en komen op een ontroerende manier samen.
Wat dit boek voor mij zo bijzonder maakt, is dat het zoveel lagen heeft. Het gaat over verlies en rouw, over moederschap, over liefde die niet uitgesproken wordt en over de gevolgen van aannames. Over hoe mensen soms liever invullen dan vragen stellen. En hoe dat levens voorgoed kan tekenen.
De schrijfstijl is rustig en beeldend, bijna poëtisch. De korte hoofdstukken zorgen voor vaart, maar het is vooral een boek dat onder je huid kruipt en daar nog lang blijft zitten. Het is prachtig, ontroerend en soms hartverscheurend, met een melancholische sfeer.
Geschenk van de zee is een ingetogen verhaal vol langzaam ontrafelde geheimen en schitterend uitgewerkte relaties. Een boek waarvoor je even alles om je heen wilt vergeten. Voor mij zonder twijfel een dikke vijf sterren.
1
Reageer op deze recensie
