Een reis door verleden en liefde in het prachtige Noorwegen.

Met De Noorse dochter levert Soraya Lane alweer het zevende deel af in de serie De verloren dochters. En wat voor één. Elke keer denk ik: dit concept ken ik nu wel. En toch weet Lane me steeds opnieuw te raken. Ook dit deel las ik weer in een paar heerlijke avonden uit.

In dit verhaal maken we kennis met Charlotte, een ambitieuze chef-kok uit Londen die altijd haar werk op één heeft gezet. Wanneer er een mysterieus kistje opduikt ( bedoeld voor haar overgrootmoeder Amalie ) verandert alles. In het doosje zitten onder andere een diamanten ring en een Noors familiewapen. Voor Charlotte is het het zetje dat ze nodig heeft om af te reizen naar Noorwegen en zich eindelijk te verdiepen in haar familiegeschiedenis.

En dan is daar Amalie. Haar verhaal speelt zich af in het Noorwegen van begin jaren vijftig, waar liefde, verlies en moeilijke keuzes haar leven voorgoed tekenen. Lane laat in korte maar mooie scènes zien hoeveel impact één beslissing kan hebben, ook generaties later nog.

Wat ik zo fijn vind aan deze serie, is dat elk deel los te lezen is. Toch voelt het weer herkenbaar zodra je begint. De vertrouwde dubbele tijdlijn, heden en verleden, werkt ook hier weer perfect. De overgangen zijn vloeiend en de spanning in beide verhaallijnen wordt zorgvuldig opgebouwd. Als lezer wil je maar één ding: doorlezen.

Ik vond het bovendien leuk dat dit deel qua opzet nét even anders is dan de eerdere boeken. Charlotte reist niet alleen voor antwoorden naar Noorwegen, maar ook voor haar carrière. Ze krijgt een prachtige kans in een nieuw hotel en ontmoet daar Harrison, de ontwerper van het hotel. De aantrekkingskracht tussen hen is voelbaar, maar beiden dragen hun eigen verleden met zich mee. Dat zorgt voor een beginnende liefde met de nodige obstakels.

Het decor, de Noorse natuur, is werkelijk adembenemend beschreven. Je voelt de kou en ziet de fjorden voor je. Lane weet sfeer te creëren dat je er zo naar toe zou willen gaan. Haar schrijfstijl is toegankelijk, vlot en beeldend. Precies wat je verwacht bij een boek uit deze serie.

Thema’s als rouw, familiebanden, gemiste kansen, veerkracht en liefde lopen als een rode draad door het verhaal. Alles wordt op een mooie manier afgerond, terwijl er tegelijkertijd nieuwsgierigheid wordt gewekt naar het achtste en laatste deel rond de personage Hope. Ik kan nu al niet wachten om die laatste puzzelstukjes te ontdekken.