Als de waarheid je blijft achtervolgen.

“Niet dat het er toe doet, want we gaan het daar waarschijnlijk niet over hebben wanneer ik je vermoord.”

Wanneer Elle Nugent ziet hoe een jonge vrouw instapt bij een vreemde man, kan ze niet vermoeden welke gevolgen dit moment zal hebben. Als later blijkt dat de vrouw is vermoord, weet Elle zeker dat zij de dader heeft gezien. Maar de politie gelooft haar niet. Vastbesloten om de waarheid boven tafel te krijgen, begint Elle de verdachte te volgen. Dit met verstrekkende gevolgen. Jaren later lijkt Elle / Nell haar leven eindelijk weer op de rails te hebben: een nieuwe naam, nieuwe mensen, een nieuwe start. Tot ze het gevoel krijgt dat zij nu wordt gevolgd…

Paris kiest voor een slimme opbouw door te spelen met tijd en perspectief. Het verhaal wisselt tussen het verleden, waarin we Elle volgen, en het heden, waarin Nell aan het woord is. Daartussendoor verschijnen korte dagboekfragmenten die het mysterie alleen maar groter maken. Juist die fragmenten zorgen ervoor dat je blijft twijfelen: wie schrijft dit, en waarom?

In de terugblikken zie je hoe Elle langzaam de grip op haar leven verliest. Haar zoektocht naar gerechtigheid slaat om in obsessie, en als lezer voel je haar wanhoop steeds sterker worden. In het heden is het Nell die wordt achtervolgd, en ook hier weet Paris de spanning subtiel op te bouwen. Ik bleef wantrouwig tegenover werkelijk iedereen; want wie is er nu écht te vertrouwen?

De schrijfstijl van B.A. Paris is zoals we die kennen: vlot, scherp en bijzonder verslavend. Ze doseert informatie precies goed en werkt toe naar een sterke ontknoping die ik zeker niet had verwacht.

Slaap zacht is opnieuw een ijzersterke psychologische thriller die je moeiteloos meesleurt en je tot de laatste pagina laat twijfelen. Een boek dat je eigenlijk niet weg wilt leggen.