Als dromen fluisteren.

In sommige romans draait het niet zo zeer om het plot, maar om het gevoel dat blijft hangen als je het dichtslaat. Dit boek is precies zo’n verhaal. Echt eentje dat zachtjes binnenkomt en nog even blijft hangen.

In deze roman keren we samen met Ambre terug naar het bergdorpje Arvieux, na een onverwacht telefoontje van haar vriendin Rosalie. Ook de oude vrienden Anton en Tim komen daar, vastbesloten om er samen voor Rosalie te zijn. Wat volgt is niet alleen een hereniging, maar ook een confrontatie met het verleden. Vijf jaar eerder vonden ze elkaar in een moeilijke periode in hotel Les Mélèzes, waar hun levens een andere wending kregen. Nu lijken ze verder, volwassener misschien, maar al snel blijkt dat sommige vragen en gevoelens zich niet zomaar laten afsluiten.

Hoewel ik het eerste deel, Waar de zon de sneeuw raakt, niet heb gelezen, was mijn nieuwsgierigheid groot. Zeker door alle enthousiaste reacties. En ja, die verwachtingen werden grotendeels waargemaakt. Da Costa neemt uitgebreid de tijd om haar personages tot leven te brengen. Hun gedachten, gevoelens en onderlinge gesprekken voelen eerlijk en menselijk. Vooral hoe zij met elkaar omgaan binnen de vriendengroep en de manier waarop relaties zich ontwikkelen, zijn mooi en goed uitgewerkt.

Het verhaal wordt grotendeels verteld vanuit Ambre, waarbij flashbacks je meenemen naar die bepalende winter vijf jaar geleden. Dat geeft het verhaal een extra laag en laat goed zien hoe de personages zijn gegroeid; al blijven ze ook worstelen met onzekerheden en oude pijn.

De schrijfstijl is vloeiend met een mooie melancholische toon die perfect past bij de setting in de Alpen. Tegelijkertijd merkte ik dat het tempo soms wat traag ligt; het verhaal had hier en daar iets compacter gemogen. Ook miste ik af en toe wat achtergrond omdat ik deel één dus niet gelezen had.

Wat dit boek vooral sterk maakt, is de focus op menselijke relaties. Vriendschap, liefde en de invloed die mensen op elkaars leven hebben, staan centraal. Da Costa laat op een prachtige manier zien hoe belangrijk het is om elkaar vast te houden; juist wanneer het leven ingewikkeld wordt.

Een warme, ontroerende roman die je rustig moet lezen en laten bezinken. Voor mij een mooie 4 sterren én een goede reden om alsnog het eerste deel op te pakken.