Krachtig

Nog maar een eeuw geleden studeren de eerste vrouwen in Engeland als chirurg. Maar toch worden zij door hun mannelijke collega's uit de operatiekamers verbannen. Zo ook Caterina. Dan breekt de oorlog uit en krijgen juist die vrouwen de kans om hun land te dienen. Niet dat ze geaccepteerd worden, maar de nood wordt steeds hoger en de ziekenhuizen lopen over. Als kapitein Alexander het ziekenhuis wordt binnengebracht zal ook zijn kijk op de geneeskunde voorgoed veranderen.

Ilaria Tuti is een fantastische schrijfster en ik heb eerder al het boek Bloem van steen gelezen, waar ik heel erg onder de indruk van was (lezen dus, als je dat nog niet hebt gedaan!). Ook in Waar de wind de aarde raakt sleurt ze je gelijk het verhaal in en start daarbij met de beestachtigheid van de oorlog. Haar schrijfstijl is enorm typerend en zit vol beeldspraak en beschrijvingen waardoor je de gruwelen die in de oorlog gebeurden, makkelijk kunt lezen en waardoor het met respect is weggezet.

Je leest meer over de vrouwelijke chirurgen - waarvan Cate - er één is. Zij proberen onder andere prosituees te redden. Als Cate de 'kans' krijgt om te helpen in Frankrijk, moet zij haar dochtertje achterlaten, dit is ontzettend verdrietig om te lezen. Met Cate leef je mee en de dingen die ze moet doorstaan, grijpen je aan. Het leven voor vrouwen is hard en als chirurg wordt Cate zelfs door de wegkwijnende mannen niet serieus genomen. Sommigen zijn zelfs zo erg dat ze liever dood willen dan door een vrouw behandeld worden.

Ook Alexander komt terecht bij Cate. Hem volg je in zijn gevecht tegen de Duitsers. Naast het verhaal van Cate, lees je in de overige hoofstukken zijn verhaal. Alexander is in het begin een lastig en koppig personage. Hij voelt zich vanwege zijn afkomst alsof hij de eer moet verdedigen. Hij voelt zich - als kapitein - onsterfelijk en gedraagt zich ook zo. Het moment dat Alexander het ziekehuis binnenkomt en wordt geholpen door een vrouw, twijfelt hij daar compleet aan.

De twijfel en zelfs dat mannen doodsbang zijn voor de handen van een vrouw, is hard om te lezen. Je beseft je des te meer hoe goed wij het als vrouwen tegenwoordig hebben, als je dit vergelijkt met vroeger. De oorlog, de gruwelijkheden en de minachting richting vrouwen is bijzonder goed beschreven en raakt je. De twee hoofdpersonages zijn beide op hun eigen manier dapper en moeten allebei vechten tegen een leven vol vooroordelen. Ilaria Tuti slokt je op in haar verhaal en het geeft je een heel ander beeld van vrouwen in de oorlog en beschrijft dit zo beeldend dat je het duidelijk voor je ziet. Waar de wind de aarde raakt is een verhaal vol moed en kracht over twee heldhaftige personages die moeten opboksen tegen de vooroordelen die de wereld om hen heen heeft.

4 - 4,5⭐