Magisch-realistische melancholie

De derde maal dat ik dit boekje lees (45 en 14 jaar geleden...).
Zeer eenvoudig maar origineel verhaal, pure melancholie voor die goeie-ouwe magisch-realistische Vlaamse literatuur uit onze scholierentijd. 'k Kan het nog altijd best pruimen, en met een beetje fantasie zie je de beelden en de personages zo voor je passeren.

Een jonge forenser, wiens naam je niet te weten komt, gaat na zijn werk in het museum bijklussen als leerkracht, en neemt daarvoor telkenmale de trein.
Maar op een dag dommelt hij op de trein even in, om dan bij het ontwaken vast te stellen dat alle medereizigers in een diepe lethargische slaap verzonken zijn, terwijl de trein in een onbekend schemerlandschap doordendert en de tijd lijkt stil te staan.

Je leest het boekje op minder dan één dag zo uit, maar goed genoeg om te verfilmen, dat vond André Delvaux, die het in 1968 uitbracht onder de titel "Un soir, un train", met Yves Montand als Mathias, Anouk Aimée als Anne, Hector Camerlynck als prof. Hernhutter, en François Beukelaers als Val).