Leuke kortverhalen, met een hint naar een klassieker

Dit boekje behoort tot een pakketje romans van Johan Daisne en Hubert Lampo dat ik een tijdje geleden in het Brugse Damme had gekocht, het dorp bij uitstek om in de zomer met de boot “De Lamme Goedzak” naar toe te varen, aldaar door de kleine 2de hands boekenwinkels te struinen, om daarna op een terras met zicht op de pittoreske markt gezapig iets te eten en te drinken .

“De vier heilsgeliefden” is een bundeltje van vier kortverhalen die elk een “heilsgeliefde” voorstellen : “Edl”, “Benetrix”, “Morghanita”, en “Amoëne”.

Het meest bekende en het langste is het allereerste “Edl”.
Toevallig heb ik nog niet zo lang geleden “De Toverberg” van Thomas Mann gelezen.
En nu komt het :
Beide spelen zich af in een kuuroord. Met de Toverberg zit je in het sanatorium “De Berghof” in Davos-Platz, met Edl bevind je je in “Fröschli” in Weiβdorf.
In beide verhalen speelt de verliefdheid van een man voor een centrale vrouw een sleutelrol.
In beide sanatoria bezondigen geneesheren zich aan het paffen van diverse rookwaren in het zicht van hun patiënten.
In beide verhalen bewegen de protagonisten zich door een betoverend sneeuwlandschap.
In beide verhalen gebeurt er iets tijdens een dolle ski-afdaling.

Heeft Johan Daisne zich ooit laten inspireren … ?

Aan het eind van “De Toverberg” had ik gezegd dat Thomas Mann’s Magnum Opus voor mij een wat “magisch-realistische” inslag had, en kort erna stoot ik nu op dit verhaal van de magisch-realistische schrijver bij uitstek.

Is dit nu toeval of niet ?
Op den duur gaat een mens nog gaan geloven in de symboliek van schijnbaar toevallige gebeurtenissen … . Hubert Lampo noemde dat “Synchroniciteit” (of beter gezegd, hij was “leentjebuur” gaan spelen bij Carl Gustav Jung).

Dat vind ik nu zo amusant aan dergelijke romans “van den ouden stempel”.