Kan niet echt bekoren

Naar aanleiding van een recensie van Henri, de “Omnivoor van boeken, ideeën met ziel en drive” over “The red moth” van de zelfde auteur (en zelfde serie met inspecteur Pekkala) stond deze titel op mijn Wil ik lezen lijst.

Toevallig, net voor mijn vakantie, kom ik het boekje in De Slegte tegen, en kon het meteen meenemen voor mijn obligate (strand)vakantieliteratuur.

De eerste twee derden van het boek waren erg goed (tempo, schrijfstijl, personages, …). De afloop van het verhaal en het einde van Pekkala’s onderzoek vond ik echter zwak,
en heel even leek het erop alsof de auteur de grote meneer Jozef Stalin “al bij al toch nog een toffe pee” vindt (?).

Een veelbelovende thriller met een naar een afgang neigend slot.

Met veel goede wil en uit respect voor Henri nog 3 sterren gegeven, maar ik heb niet veel interesse om nog het tweede (en laatst vertaalde deel uit de serie) “Het geheime wapen” te gaan lezen. Spijtig.