Getuigenissen van de entourage van Hitler

Heike B. Görtemaker, geschiedkundige en schrijfster van dit boek, was onlangs nog te zien in ’n televisiedocumentaire over de weg naar de macht van Adolf Hitler (“Wie kam Hitler an die Macht?”). Ze is bekend door haar biografieën over Margret Boveri en Eva Braun.

“Hitlers hofhouding” is een biografie over de rol en getuigenissen van de mensen die nauw in contact stonden met Hitler, vanaf zijn opkomst in de prille NSDAP tot aan de capitulatie van Duitsland, en over hun onderlinge, blijvende relaties na de oorlog, zelfs na de denazificatie van het land.
Grossomodo valt het boek uiteen in drie periodes (met verschillende entourages) :
de intieme kring tijdens de “vorming” en de opkomst van A.H. in de politiek, bestaat uit die mensen die hem ondersteund hebben en het mogelijk gemaakt hebben dat hij aan de macht kwam,
de “opportunistische” kring vanaf het moment dat A.H. rijkskanselier, en kort daarna führer werd en beschikte over de absolute macht, die niet langer bestaat uit “de oude garde” van zijn prille politieke carrière omdat die mensen niet langer vereist waren, maar uit een andere groep die deze keer omgekeerd van hem afhankelijk zijn en alles aan zijn invloed te danken hebben (de meesten onder hen vertoefden dagelijks in de onmiddellijke omgeving van Hitler)
en de na-oorlogse “nostalgische” garde, die tot het laatste moment in zijn nabijheid bleef, en tot in de jaren ’50 ’60 een “ons kent ons”-relatie bleven onderhouden en elkander bleven ontmoeten.
Het grootste deel van het boek handelt over de eerste twee periodes, de derde is redelijk onderbelicht en beantwoordt niet aan de omschrijving op de achterflap.

In die zin wijkt dit boek af van de klassieke A.H.-biografieën met al hun clichés vandoen (Joachim Fest, Ian Kershaw …), en kan interessant zijn voor diegene die nog iets anders wil lezen over de geschiedenis van WOII. Als biografie van A.H. op zich is het niet aangewezen voor wie nog nooit de generieke geschiedenislijn omtrent dit onderwerp heeft gelezen.
De algemene indruk is : geen echte hoogvlieger.