Via psychose naar een ontknoping in een verkrachtingszaak.

De IJslandse auteur Steinar Bragi heeft een erg verwarrende, zelfs eigenzinnige maar ook zwartgallige psychologische thriller geschreven.

Het verhaal gaat over verpleegster Kata, wiens dochter na een avondje uit niet terug keert naar huis. Later blijkt dat Vala werd ontvoerd, werd mishandeld, werd verkracht en uiteindelijk werd omgebracht.
Van dan af probeert Kata kost wat kost de waarheid te achterhalen.
Haar vertrouwen in de politie krijgt immers een flinke deuk wanneer, deze geen vooruitgang boeken in hun onderzoek.
Beetje bij beetje probeert Kata het leven van haar dochter Vala te reconstrueren en te begrijpen.
Deel één van het boek was veelbelovend, maar krijgt dan een totaal andere wending. Het boek wordt van dan af erg verwarrend en moeilijk te lezen. Kata valt in een psychose na het innemen van ‘gestolen’ medicatie, en samen maken we meerdere tochten door het poppenhuis van Vala. Wat heeft Vala met het poppenhuis dat ze ooit kreeg van haar vader?
Tijdens haar zoektocht stuit Kata op veel onbegrip maar komt ook de duistere kant van haar dochter – die zij meende te kennen – naar boven.
Wanneer zij een erg beklijvende, horrorachtige correspondentie ontdekt tussen haar dochter en een Hongaarse vriend of vriendin, ervaart zij dat zij eigenlijk niets weet van Vala’s leefwereld, van haar ideeën en eigenlijk totaal van haar vervreemd is.
Wanneer Kata na een verblijf in een psychiatrische instelling opnieuw aan het werk gaat in het ziekenhuis, maar nu in de afdeling spoed, besluit ze verkrachters lik op stuk te geven en komen haar wraakgevoelens sterk tot uiting. Het blijkt immers dat verkrachters meestal de dans ontspringen wegens te karig bewijs. Komt daar nog eens bovenop dat de rechters al te vaak mannen zijn, die het blijkbaar koud laat om verkrachters te bestraffen en de slachtoffers vrouwen en jonge meisjes berusten in hun lot.
Wat heeft ze te verliezen? Haar dochter is ze al kwijt en haar huwelijk is op de klippen gelopen.
Met de hulp van Soley – een junk en tevens hulpbehoevende verzorgende - begint ze een ware zoektocht naar verkrachters en naar de verkrachters van haar dochter.

Zal Vala gewroken worden en hoe vergaat het Kata en Soley, laat ik de lezers van het boek zelf ontdekken.

Bragi heeft een speciaal boek geschreven. Zijn schrijfstijl is gekunsteld, ook wat duister en vaak irreëel, maar dan plots heel gevoelig en waarheidsgetrouw. Als lezer kan je je wel wat inleven in de personages van Kata en Soley, maar Vala verdwijnt wat naar de achtergrond.
Het boek leest vanaf deel twee niet vlot weg. Als lezer moet je dan uiterst geconcentreerd zijn. Dit deel kan voor velen het eindpunt van het boek zijn, maar zij die verder lezen zullen verrast worden door de plot.
Naast zijn verhaal is het boek tevens een aanklacht tegen de IJslandse justitie die het blijkbaar niet zo nauw neemt met het bestraffen van seksuele delinquenten.

“Ik zal straffen” is een beklijvend boek, een thriller met veel dramatiek, soms fascinerend en
dan weer erg irritant en vervelend.
Het boek kan aanzetten tot discussie over het lot van vrouwen als slachtoffer van o.a. verkrachting, naast de berechting van de daders.

Ik geef slechts drie *** aan dit boek. Ik worstel te veel met de schrijfstijl en het boek kon mij niet volledig boeien, laat staan bekoren.