Lezersrecensie
originele sfeervolle cosy crime met humor
Vandaag is de releaseday van Laatste zet en is het boek als verkrijgbaar als e-book en peperback. Ik mocht het boek alvast vooruit lezen van de uitgever.
FLAPTEKST: zie comments.
Deze cosy crime is geschreven in het heden en in de derde persoon.
Ik moest aan het begin wel even wennen aan de schrijfstijl, maar al snel zat ik er helemaal in.
Het boek is niet al te dik en bestaat uit 26 korte hoofdstukken. Ieder hoofdstuk begint met een (soms cryptische ) op het hoofdstuk van toepassing zijn de zin waarin de moment van de dag wordt vermeld en gehint wordt op de gebeurtenissen die gaan volgen. Citaat:
“Die ochtend schermde het ware intenties.”
Er gebeurt heel veel en je krijgt als lezer steeds meer informatie en aanwijzingen om mee te puzzelen en het mysterie te ontrafelen. Toch wordt het mysterie pas op het laatst opgelost en daardoor blijf je tot het laatste moment geboeid.
Het dorp, de bewoners en de setting voelen kneuterig gezellig en soms een beetje onrealistisch, bijna fantasy, aan. Maar wellicht is dat juist de bedoeling van Amoré, want dit sfeertje past goed bij het genre. Datzelfde geldt voor de droge grappige momenten waarom ik een paar keer hardop moest lachen.
Het verhaal is daarnaast heel origineel. Zo is het spellenthema in het hele boek verweven en doorgevoerd. Een monopoly-achtig spel speelt een belangrijke rol in het verhaal. Hoofdpersoon Oya / Yoan heeft een spellenwinkel (De goede zet) en organiseert spelletjesavonden met haar vrienden. Ze probeert het mysterie te ontrafelen en verdiept zich daarbij in de zetten die de dorpsbewoners hebben gedaan of doen. Ook bedenkt ze telkens welke zet ze zelf het beste kon doen om de dader te ontmaskeren. Citaat:
“Als je geen beste zet kon vinden uit de vele opties, moest je soms eerst alle slechtste zetten elimineren.”
Het verhaal bevat thema’s als familie en vriendschap alsook diepere onderliggende thema’s zoals kapitalisme, rechtvaardigheid en de aard van mensen. Citaat:
“Mensen zijn niet zo zwart-wit. De meeste spellen hebben geen beste of slechtste zet, alleen iets betere of iets slechtere.
Gezien alle intrigerende verhaallijntjes zijn er genoeg mogelijkheden voor een vervolg. Het einde is afgerond, maar zou ook het begin kunnen zijn van een volgend deel. Ik heb genoten van deze originele sfeervolle cosy crime met humor. Zou er een deel twee komen of blijft dit een stand alone?
FLAPTEKST: zie comments.
Deze cosy crime is geschreven in het heden en in de derde persoon.
Ik moest aan het begin wel even wennen aan de schrijfstijl, maar al snel zat ik er helemaal in.
Het boek is niet al te dik en bestaat uit 26 korte hoofdstukken. Ieder hoofdstuk begint met een (soms cryptische ) op het hoofdstuk van toepassing zijn de zin waarin de moment van de dag wordt vermeld en gehint wordt op de gebeurtenissen die gaan volgen. Citaat:
“Die ochtend schermde het ware intenties.”
Er gebeurt heel veel en je krijgt als lezer steeds meer informatie en aanwijzingen om mee te puzzelen en het mysterie te ontrafelen. Toch wordt het mysterie pas op het laatst opgelost en daardoor blijf je tot het laatste moment geboeid.
Het dorp, de bewoners en de setting voelen kneuterig gezellig en soms een beetje onrealistisch, bijna fantasy, aan. Maar wellicht is dat juist de bedoeling van Amoré, want dit sfeertje past goed bij het genre. Datzelfde geldt voor de droge grappige momenten waarom ik een paar keer hardop moest lachen.
Het verhaal is daarnaast heel origineel. Zo is het spellenthema in het hele boek verweven en doorgevoerd. Een monopoly-achtig spel speelt een belangrijke rol in het verhaal. Hoofdpersoon Oya / Yoan heeft een spellenwinkel (De goede zet) en organiseert spelletjesavonden met haar vrienden. Ze probeert het mysterie te ontrafelen en verdiept zich daarbij in de zetten die de dorpsbewoners hebben gedaan of doen. Ook bedenkt ze telkens welke zet ze zelf het beste kon doen om de dader te ontmaskeren. Citaat:
“Als je geen beste zet kon vinden uit de vele opties, moest je soms eerst alle slechtste zetten elimineren.”
Het verhaal bevat thema’s als familie en vriendschap alsook diepere onderliggende thema’s zoals kapitalisme, rechtvaardigheid en de aard van mensen. Citaat:
“Mensen zijn niet zo zwart-wit. De meeste spellen hebben geen beste of slechtste zet, alleen iets betere of iets slechtere.
Gezien alle intrigerende verhaallijntjes zijn er genoeg mogelijkheden voor een vervolg. Het einde is afgerond, maar zou ook het begin kunnen zijn van een volgend deel. Ik heb genoten van deze originele sfeervolle cosy crime met humor. Zou er een deel twee komen of blijft dit een stand alone?
1
Reageer op deze recensie
