winterse feelgood novelle met humor en onderhuidse spanning

Het is het eerste verhaal van Sonja van Strien dat ik heb gelezen.
Ik was één van de winnaars van de sneeuwballengevecht winactie van de auteur.
Het verhaal is op een vlotte manier geschreven in de ik-vorm.

Deze winterse feelgood novelle speelt zich grotendeels af in Zweden en deze sfeer wordt goed neergezet. Op de Instagram pagina deelt Van Strien diverse foto’s en filmpjes vanuit Zweden. Je ziet daarop o.a. de rode huisjes die terugkomen in het verhaal.
Naast Floor worden ook de andere belangrijke karakters zoals tante Valerie en haar werknemers Lars en Börn voldoende uitgewerkt.

Dat Van Strien beschikt over de nodige dosis humor had ik al gemerkt tijdens de winactie. Ik heb erg gelachen om het maken van mijn inzending en de reactie van Sonja hierop. Deze humor komt ook duidelijk naar voren in de novelle. Het hilarische begin trekt je meteen mee in het verhaal. Je vraagt je af wat hier nu allemaal aan de hand is. De waarheid blijkt helaas niet zo fris te zijn… Hoofdpersoon Floor heeft tijd nodig om alles op een rijtje te zetten. De uitnodiging van haar tante uit Zweden komt op het juiste moment. Aangekomen in Zweden ontmoet ze Lars en Börn die het nodige losmaken bij Floor. Maar is ze daar wel klaar voor?

De novelle krijgt haar diepgang door de manier waarop het verdriet en gemis van tante Valerie en ook emoties van de andere hoofdpersonen worden beschreven. Daarnaast zorgt een geheim voor onderhuidse spanning. Je bent je als lezer vaag bewust dat er zaken niet kloppen, maar pas aan het eind volgt de ontknoping. Het verhaal is afgerond, maar er is zeker ruimte voor een vervolg. Ik ben persoonlijk best benieuwd hoe het verder gaat met Floor en de andere hoofdpersonen.

Ik heb deze winterse feelgood novelle met humor en een tikkeltje onderhuidse spanning met veel plezier gelezen.