een authentieke roman die ontroert en beroert

Geschenk van de zee is het debuut van de Engelse Schrijfster Julia Kelly, maar het is dat ik dat op de website van de uitgever las, want anders zou ik het niet geloven. Zo goed vond ik het.

Het verhaal is geschreven in de derde persoon, waarbij het perspectief wordt afgewisseld tussen o.a. Joseph, Dorothy, Agnes en mevrouw Brown. Boven ieder hoofdstuk wordt duidelijk aangegeven om welke karakters of locatie het draait.
De tijd wisselt ook af tussen toen en nu en dat meerdere keren. Gelukkig staan deze wisselingen ook duidelijk vermeld.

Het verhaal speelt zich af in het Schotse vissersdorpje Skerry. Kelly beschrijft alles zo beeldend en authentiek dat je je een perfecte voorstelling kunt maken van de omgeving en de tijdsgeest. De authenticiteit wordt versterkt door de beschrijving van onder andere gebruiken en bijgeloof en door het gebruik van Schotse woorden. Ook krijg je een kijkje in de locale gemeenschap met al haar mooie en ook lelijke kanten.

De hoofdpersoon Dorethy maakt een grote persoonlijke ontwikkeling door. En ook andere karakters uit het boek die zijn getekend door de verdwijning van de zoon van Dorothy jaren geleden. Wanneer er een jongen van dezelfde leeftijd aanspoelt en gered wordt van verdrinking zet dat het nodige in beweging en komt er nodig naar boven. De gebeurtenis heeft uiteindelijk een helend effect op meerdere personen.
Zo is krijgt de titel van het boek aan het eind een nog diepere betekenis.

In de roman komen zware thema’s aan de orde zoals mishandeling, pesten, uitsluiting en roddelen, het verliezen van de kind en schuldgevoel. Dit is dus ook zeker geen licht boek. Wel een prachtig boek wat je niet onbewogen laat. Soms wilde ik de hoofdpersonen door elkaar schudden en toeroepen dat ze geen tijd moesten verspillen en van hun hard geen moordkuil moesten maken. Maar dat was zinloos en geredeneerd vanuit het perspectief van deze tijd. In die tijd waren zaken anders. En van afstand lijkt alles makkelijk, maar de hoofdpersonen hadden bagage. Ik vind het prachtig wanneer een boek dit soort inzichten mee geeft aan de lezer en je je echt gaat verplaatsen in de karakters en de uitdagingen waarmee ze worstelen, onder andere door de tijd waarin ze leefden.

Het boek ontroerde me daarmee ook en nadat ik erin was begonnen liet het me niet meer los. De tweede dag bleef ik tot midden in de nacht doorlezen omdat ik zo benieuwd was naar het einde. Ik heb zelfs een keer doorgebladerd naar achteren. Een ‘leeszonde’ die ik niet snel bega. Langzaam ontvouwde zich een plot welke niet teleurstelde. Lees dit boek als je van goed uitgewerkte en ontroerende romans houdt.

Bedankt Anbos / Anthos uitgevers dat ik dit boek vooruit mocht lezen in ruil voor mijn eerlijke recensie.