Niet helemaal wat je ervan verwacht, maar heel fijn verhaal

De achterflap van het boek en de qoute van Jenna Blum waren de reden om dit boek te gaan lezen.
Wat je dus eigenlijk moet doen is zo gauw je de achterflap gelezen hebt, dat gelijk weer wissen en gewoon blanco het verhaal in gaan.

Het verhaal draait om de jonge wiskundige Charlie die op een dag in de winkel van Brenda's familie Brenda ontmoet.
Wat volgt is eigenlijk een liefdesverhaal gevolgd uit de beide kanten, zowel uit Charlie als Brenda's verhaal.
Het verhaal vanuit Charlie is wel boeiender, je volgt zijn carrière, hij krijgt een baan bij zijn oom, die hem steeds een stukje verder brengt.
Ook via de kant van Charlie krijg je het een en ander mee van het Manhattan project, wat natuurlijk gewoon een heel interessant project was, met grote gevolgen, je krijgt een klein beetje mee wat dat met zo'n jonge jongen deed.
Ook zie je de relatie tussen de twee langzaam ontwikkelen,

Het is een mooi verhaal, maar vooral gewoon een mooi liefdesverhaal tussen twee jonge mensen in tijden van oorlog, en als je dit boek op die manier leest dan is het gewoon echt een heel mooi verhaal, want het staat echt bol van de liefde, en alles wat daarbij komt kijken.

De schrijver weet waar die over praat en het is fijn dat je aan het einde te lezen krijgt wat er nu van het verhaal waar is en wat niet.
Ook heeft hij gewoon een fijne schrijfstijl zelfs als je het personage Brenda vervelend vind, net als ik dan zorgt hij dat je zo in het verhaal zit dat je echt verder wil lezen, maar vooral dat je wil weten hoe het met Charlie gaat.

Alleen als je een verhaal wat vooral om de emoties draait van het werken aan de atoombom en wat dat met je deed dan kan het boek wat tegenvallen, het is gewoon een mooi liefdesverhaal, wat je wel het een en ander over het project meegeeft.
Voor de liefhebbers van historische romans en boeken die over de oorlogstijd gaan dan is dit wel het boek voor jou.