Lezersrecensie
De rozenkamer
De rozenkamer van Karin Quint is het vierde deel in de Landgoed Rosaville serie, waar we eerst over het koetshuis, de theekoepel en de ijskelder lazen is het nu de beurt aan de Rozenkamer.
In de Rozenkamer gaat het vooral over Roosje die nu na wat rampspoed in de familie als dienstmeid bij de welgestelde familie de Wit werken.
Na haar hele leven in luxe te zijn opgegroeid is het werken als dienstmeid voor Roosje een hele overgang.
Gelukkig maken haar collega's de overgang goed te doen voor Roosje, al heeft de jongste zoon Theodoor daar natuurlijk ook een rol in.
Roosje is een jonge vrouw die er nog wel eens zo uitfloept, dat geeft het verhaal ook gelijk wat humor mee, en het zorgt ervoor dat je Roosje sneller in hart sluit, het is een heerlijk eerlijk personage.
De schrijfstijl van Quint is vlot en ze zorgt ervoor dat je gelijk van af het begin mee bent in het verhaal van Roosje.
Door de flashbacks die erin zitten krijg je meer mee over het verleden van Roosje en waardoor ze als dienstmeid moest gaan werken.
Doordat haar verloofde in Nederlands Indië zit, krijg je ook op een subtiele manier wat mee van onze geschiedenis daar, dat sommige mannen soms jaren weg waren om daar te gaan werken bij grote bedrijven die daar zaten.
Door dit verhaal krijg je ook wat mee van de Nederlandse geschiedenis, hoe het rond 1873 was.
Maar ook hoe de werkomstandigheden waren voor de gewone man en hoe groot het verschil tussen arm en rijk was.
Je kunt tijdens het lezen merken dat Quint hier echt wel research voor heeft gedaan.
Maar bovenal is het gewoon een heerlijk verhaal over liefde, geheimen en ondanks dat het een vierde deel is van een serie, is deze prima los te lezen, ook omdat eigenlijk elk deel zich in een andere tijd afspeelt en de boeken niet op chronologische volgorde geschreven zijn.
In de Rozenkamer gaat het vooral over Roosje die nu na wat rampspoed in de familie als dienstmeid bij de welgestelde familie de Wit werken.
Na haar hele leven in luxe te zijn opgegroeid is het werken als dienstmeid voor Roosje een hele overgang.
Gelukkig maken haar collega's de overgang goed te doen voor Roosje, al heeft de jongste zoon Theodoor daar natuurlijk ook een rol in.
Roosje is een jonge vrouw die er nog wel eens zo uitfloept, dat geeft het verhaal ook gelijk wat humor mee, en het zorgt ervoor dat je Roosje sneller in hart sluit, het is een heerlijk eerlijk personage.
De schrijfstijl van Quint is vlot en ze zorgt ervoor dat je gelijk van af het begin mee bent in het verhaal van Roosje.
Door de flashbacks die erin zitten krijg je meer mee over het verleden van Roosje en waardoor ze als dienstmeid moest gaan werken.
Doordat haar verloofde in Nederlands Indië zit, krijg je ook op een subtiele manier wat mee van onze geschiedenis daar, dat sommige mannen soms jaren weg waren om daar te gaan werken bij grote bedrijven die daar zaten.
Door dit verhaal krijg je ook wat mee van de Nederlandse geschiedenis, hoe het rond 1873 was.
Maar ook hoe de werkomstandigheden waren voor de gewone man en hoe groot het verschil tussen arm en rijk was.
Je kunt tijdens het lezen merken dat Quint hier echt wel research voor heeft gedaan.
Maar bovenal is het gewoon een heerlijk verhaal over liefde, geheimen en ondanks dat het een vierde deel is van een serie, is deze prima los te lezen, ook omdat eigenlijk elk deel zich in een andere tijd afspeelt en de boeken niet op chronologische volgorde geschreven zijn.
1
Reageer op deze recensie
