Maakt de verwachtingen niet waar

Halverwege morgen is de vierde thriller van Chris McGeorge, en het derde boek van hem wat ik las.
Nu las ik al eerder Tik tak waar ik niet perse heel erg enthousiast over was, maar het was een prima boek, Op Slot heb ik wel met heel veel plezier gelezen.

De achterflap van Halverwege morgen maakte mij dan ook erg benieuwd, een razend spannende thriller ben ik altijd voor in.
En het gegeven dat het hoofdpersonage een 70 jarige oude vrouw is, Shirley Steadman die vrijwilliger is bij de ziekenhuisradio, en daar dan het nieuws van morgen hoort.
Dit alles is een best origineel gegeven, wat dan ook nieuwsgierig maakt.

Het idee van dit boek is dan ook origineel, alleen de uitwerking was niet alles.
Je knalt met de proloog gelijk lekker in het verhaal alleen daarna wordt het een grote onsamenhangende brij.
Als lezer denk je continu dat het nu spannend gaat worden, maar dat wordt het nooit echt, ja op het einde wordt het een soort van spannend, maar eigenlijk vooral omdat je benieuwd bent hoe het nu af gaat lopen. Het haalt nooit de verwachtingen die je krijgt als er razende spannende thriller op staat, het is een traag verhaal, waar je wel echt bij moet blijven want anders kom je er echt niet meer in. Ook zorgt het vele uitleggen van Chris McGeorge als het vele zeuren van zijn hoofdpersonage dat je er gewoon snel klaar mee ben, terwijl dat er zoveel meer uit het personage Shirley gehaald had kunnen worden.
Uit alle personages eigenlijk, de personages zijn vrij vlak en emotieloos.
Het is jammer dat het na de proloog zo traag werd, want die knalde er wel echt in, en maakte je gelijk nieuwsgierig naar het leven van Colm en wat hij nou te maken heeft met Shirley, dat wordt wel duidelijk, maar Colm komt bijna niet meer voor in het verhaal.

Ook in dit verhaal gebruikt McGeorge weer korte hoofdstukken, alleen waar ze bij vorige boeken nog zorgde voor vaart en snelheid in het verhaal, was dat hier totaal niet het geval, de hoofdstukken zorgde er eerder voor dat je het nu helemaal kwijt was tijdens het lezen, vanwege de vele onlogische stappen die het verhaal heeft.
Je blijft nieuwsgierig naar hoe het nu zit met Shirley en de rest maar echt boeien doet het niet.
Ook blijf je na het einde van het boek over met gevoel wat heb ik nu eigenlijk gelezen, en waarom..
Het voelt gewoon als een gemiste kans....