Indrukwekkende oorlogsroman met unieke invalshoek

Catherine Chidgey heeft zich danig verdiept in de kunst van het schrijven en dat blijkt ook wel uit haar schrijfstijl. Het boek leest prettig weg en je wordt vanaf de eerste pagina in dit indringende verhaal gezogen. Een bijzonder element is dat het verhaal grotendeels gebaseerd is op de verklaringen van de Duitse Sturmbannführer Otto Barnewald. Daardoor krijgt deze roman extra diepte, want in grote lijnen is het waargebeurd.

Bovendien maakt het bij de lezer veel emoties los. Doordat je de personen uit het verhaal in zekere mate ‘kent’, komt het getuigenis van deze SS’er des te onrechtvaardiger over. Door dit boek kun je je verplaatsen in de mensen die daar in die zaal in Neurenberg hebben gezeten en machteloos de verhalen aanhoorden die de Duitse kopstukken aanvoerden. Het maakt deels ook duidelijk waarom het bijvoorbeeld voor sommige tolken emotioneel zo zwaar was, dat zij hun werk niet konden of wilden voortzetten en vroegen vervangen te worden.

In dit geval zijn de transcripties overigens vrij neutraal en is duidelijk dat de SS’er probeert zichzelf vrij te pleiten. Het is dus niet zo dat heftige oorlogsmisdaden tot in detail beschreven worden, wat in verklaringen van sommige andere nazi-kopstukken wel het geval is geweest.

De verhaallijn van Greta, de vrouw van Dietrich, laat zien hoe het was om vanaf de zijlijn machteloos toe te kijken. Een gevoel dat ook doorgetrokken kan worden naar deze tijd, waarin op diverse plaatsen ter wereld hevige oorlogen woeden, maar waar je soms niet eens weet van hebt of wilt hebben. Het is nog indringender als je je realiseert dat je hier als individu vaak niets aan kunt veranderen. Je kunt het leed van degenen in je omgeving verlichten, maar voor je gevoel is dat altijd ontoereikend. Greta gaat echter op een geheel eigen manier met de oorlog en de nabijheid van het kamp om, zoals je in het boek kunt lezen. Zij kampt ook met haar eigen problemen, want ze is ernstig ziek.

Het verhaal wordt steeds rauwer en heftiger, als een parallel aan de oorlog zelf. Maar het einde van het boek biedt ook hoop.