Herkenbare hoofdpersonen, minder sterke plot

De schreeuw van de zeearend is het zevende deel in de Millennium-serie. Dat schept hoge verwachtingen, want al weet je dat Stieg Larsson bijna niet te evenaren is, toch verwacht je een soortgelijke stijl. Dat grote namen worden voortgezet door andere schrijvers gebeurt veelvuldig. Denk bijvoorbeeld maar aan Tom Clancy met de Jack Ryan-reeks. De Millennium-reeks werd eerst voortgezet door David Lagercrantz, die behoorlijk goede recensies ontving, en nu is het dus de beurt aan Karin Smirnoff.

Weet Karin Smirnoff de sfeer van de Millennium-reeks goed weer te geven? Je krijgt het gevoel dat de schrijfster nog erg aan de serie moet wennen. Ze heeft beslist een goede poging gedaan, de karakters van de hoofdpersonen zijn volledig gebaseerd op de voorgaande boeken, maar toch komt dit zevende deel in de Millennium-serie niet goed van de grond. Misschien heeft ze wel te goed haar best gedaan. De vele verhaallijnen maken het soms lastig te volgen, hoewel het boek zeker spannend is en naar een mooie climax toegaat. Soms merk je een typisch Scandinavische stijl op, die ietwat vlak is, maar tegelijkertijd zeer gedetailleerd.

Is dit boek een aanrader? Besef wel dat de auteur van de eerste drie delen een zeer vernuftig schrijver was. Als je een echte Stieg Larsson-fan bent, dan prik je door deze plot al snel heen. Het is minder goed uitgewerkt dan zijn originele boeken. Desalniettemin zijn de hoofdpersonen zeer herkenbaar neergezet en komen de originele karaktertrekken regelmatig naar voren. Hoewel de verhaallijnen veel verder uitgediept hadden kunnen worden, is het leuk om weer over Mikael en Lisbeth te lezen en zou ik een volgend boek beslist ook lezen.

Lees de volledige recensie op meerlezen.nl.