Recensie op recensies

Een oud Nederlands spreekwoord zegt dat je een gegeven paard niet in de bek mag kijken. Dit boekenweekgeschenk heb ik met plezier en soms een lachje gelezen. Dat had ik vooraf niet verwacht, want de recensies op internet logen er niet om. Hieronder een korte bloemlezing.Tzum: een oubollig geschenk.Volkskrant: een laagdrempelig boekje.Trouw: een heel erg gewoon verhaal.NRC: tamelijk duf en krakkemikkig.Parool: beneden modale literatuur.Groene: een belediging voor de smaakpapillen.HP/De Tijd: uitsluitend voor het imbeciele segment.LC en DvhN geven slechts 1 ster.Alleen het Refo en NL Dagblad zijn positief.Zelf ben ik ook positief en heb de laatste jaren niet zoveel genoten. Met uitzondering van Oeroeg uit 1948 geschreven door mijn favoriete Hella Haasse, dat wel literaire kwaliteit heeft. Dit boekje van Groen zal zeker niet in de prijzen vallen, maar geeft de lezers wel enkele uurtjes leesplezier. Dus voortaan niet teveel luisteren naar die recensenten in kranten of tijdschriften.