Wat een duologie!

Toen ik het boek Better than the movies van Lynn Painter dichtdeed, was ik nog lang niet klaar met dit verhaal vol bijzondere personages. Ik sloot ze stuk voor stuk in mijn hart, met een speciaal plekje voor Wes Bennet.

Het wordt meteen duidelijk dat het vervolg niet verdergaat waar het eerste deel geëindigd is. Liz en Wes zijn niet samen en dat voelde toch even als een kleine teleurstelling, zeker omdat we hier stiekem zo lang op hadden gewacht. Er is tijd verstreken, waardoor ik even moest wennen aan hoe 'serieus' alles aanvoelde. Terwijl Liz zich volledig stort op haar studie, is Wes teruggekeerd naar zijn thuisplaats. De reden laat ik, vanwege spoilers, even achterwege. Ze verliezen elkaar, waardoor de kloof tussen hen steeds groter wordt. Een onverwachte wending, want deze twee horen bij elkaar. Gelukkig is Wes daar net zo overtuigd van en doet hij alles om haar terug te winnen, maar waar is onze romantische Liz?

Geloof het of niet, maar op een gegeven moment begon Liz me een beetje te frustreren. Ik leerde Liz kennen als een creatief, ietwat eigenzinnig persoon. Ze trok zich niks aan van anderen en wat vond ik die eigenschappen leuk aan haar. Liz was zeker niet zoals andere meiden in (YA-)verhalen, maar dat maakte haar juist zo leuk. In dit boek voelde dat anders, alsof Liz wel was zoals 80% waarover we lezen. Niet per se erg, maar ik miste haar romantische kijk op de wereld. Opnieuw bevindt ze zich in een fake dating situatie, alleen niet met Wes. Deze is duidelijk minder sterk – en uitgebreid – uitgewerkt, maar dat was naar mijn mening ook niet nodig.

Wes daarentegen is gelukkig(!) weinig veranderd, toch zeker niet op een negatieve manier. Hij is gewoon de perfecte omschrijving van een mannelijk hoofdpersonage: aardig, grappig, romantisch en – alsof dat nog niet genoeg is – een goddelijke honkbalspeler. Daaronder schuilt ook een verantwoordelijke, diepere laag. Zo leren we hem en zijn familie op een andere manier kennen en dat is zo’n enorme meerwaarde aan het verhaal. Dit creëert momenten die zowel ontroerend als hartverwarmend zijn.

Kortom, een verhaal waar ik opnieuw volop van genoten heb. Het tweede deel voelt misschien wat minder sterk dan het eerste, vooral door het ontbreken van de echte Liz-en-Wes-momentjes, maar al met al kan ik met zekerheid zeggen dat dit absoluut mijn favoriete duologie is. Deze boeken moet je lezen, ze zijn echt de moeite waard!

Rating: 4/5.