Colleen Hoover zoals we haar niet kennen..

Tijdens de bekendmaking van een nieuwe Colleen Hoover raakte ik meteen enthousiast, wat automatisch hoge verwachtingen met zich meebrengt. Ondertussen heb ik het boek al talloze keren voorbij zien komen en de meningen lopen sterk uiteen. Dat zorgde ervoor dat ik mijn verwachtingen bijstelde. Dit bleek een goede keuze te zijn, want Woman Down is geen typische CH. In sommige hoofdstukken herkende ik haar schrijfstijl nauwelijks. Ik kwam er maar niet in, wat me nog nooit eerder is overkomen bij een boek van deze auteur. Gelukkig werd het boek naarmate ik verder kwam steeds beter. Zeker vanaf het middenstuk werk mijn interesse voldoende gewekt en legde ik het boek niet meer weg. Niet zozeer vanwege een intense spanning, maar wel uit nieuwsgierigheid hoe het zou aflopen.

Het genre wordt omschreven als een romantische thriller, waardoor ik meteen de vergelijking maakte met haar eerdere thriller Verity (of in het Nederlands: De waarheid). Een tip, niet doen. Geen enkel moment voelde het verhaal voor mij als een thriller. Ik zou het eerder omschrijven als een genre dat richting dark romance gaat. Dat is voor mij op zich geen probleem, omdat ik juist nieuwsgierig naar dit genre ben. Het ‘geheim’ wat de hoofdpersonages met zich meedragen voelde voor mij echter ongepast, waardoor ik moeite had om volledig van de ietwat vreemde, spicy momenten te genieten.

Desondanks is het zeker geen slecht verhaal, maar het is het beste om er volledig blind in te gaan. Laat alle gelijkenissen met haar vorige boeken en verwachtingen los. Dan is er een verhaal met hoge pieken, waarin emoties steeds verschuiven: van nieuwsgierigheid naar medeleven en van spanning naar walging. Het einde is sterk en meeslepend, waarbij de grote vraag blijft welke weg Petra zal inslaan.. Al denk ik dat wij – de lezers – dat stiekem allemaal wel weten..

Kortom, geen favoriet, maar misschien wel het proberen waard voor liefhebbers van intrigerende, absurde en donkere liefdesverhalen.

Rating: 3/5.