Het roer moet om, maar het is nog wennen

In Strohalmen wordt grotendeels geschetst wat er mis gaat in ons democratisch bestel. Het beeld dat ontstaat is zeker duidelijk en door de geschiedkundige bril gekeken is het makkelijker om dat wat nu op wereldschaal en nationale schaal gebeurt te plaatsen en te relativeren. Kieft roept op om uit onze stellingen te komen, verbondenheid te zoeken en laat zien dat het verdedigen van instituties door op het gevaar te wijzen niet gaat werken. Afschaffen wat zoveel onvrede oplevert, en kritiek op wat misgaat leveren is een betere weg. Veelstemmigheid in plaats van eenheidsworst, en het verlaten van autoritaire social media platforms en in plaats daarvan nieuwe internet apps gebruiken of maken die niet van Big Tech zijn laatste lijken hem de juiste weg. Het verhaal van Kieft is goed te volgen maar must de optimistische toon die de ondertitel suggereert. Hij benoemt de energie wel die benodigd is en legt het ook uit. Heel voelbaar is het niet. Duidelijk is dat het roer om moet, dat we een idee hebben van hoe , maar dat het voor ons verwende consumenten nog onwennig is hierin een weg te vinden. Dat geldt misschien ook de auteur.