Allemigies Konterpiggies

Josephine, de verteller in dit meesterlijke verhaal wil later als ze groot is een vloekenboek samenstellen. Ze is al druk bezig met het verzamelen van woorden. Samen met vijf anderen bezoekt zij een bijzondere school. Wanneer de school overstroomt en de politie de dader niet kan vinden, besluiten zij samen op onderzoek uit te gaan. Ondertussen moeten zij naar de gewone school.
Vanuit het gezichtspunt van de kinderen bezien we die domme volwassenen en hun soms verfoeilijke gedrag.

Dit verhaal is meer dan een spannend avontuur. Het heeft me doen lachen, huilen van het lachen en huilen om de epiloog. Het is een kinderboek dat geen kinderboek is. Het zou zelfs verplichte literatuur moeten zijn voor volwassenen want niet eerder werd democratie zo goed praktisch uitgelegd. Polarisatie, rechtstaat, populisme en diversiteit. Ze komen allen aan bod in dit magistrale verhaal. Het gedrag van de volwassenen in het boek is een uiting van bovenstaande begrippen. Wanneer bijvoorbeeld de toneelvoorstelling op drang van boze ouders afgelast wordt, blijkt dat het een roep van de minderheid is.Met behulp van pizza en broccoli proberen de kinderen van het begrip democratie chocolade te maken.
Het einde is grandioos en hilarisch. De kinderen laten zien dat ze het hebben begrepen. Daar kunnen de volwassen het dan mee doen.
Het rampzalige bezoek aan de dierentuin is een hartverwarmend, ontroerend, hilarisch en magistraal verhaal.