Lezersrecensie

Debuut leest als Carry Slee-boek


Norma Meeuwissen Norma Meeuwissen
17 mrt 2023

De cover van dit boek, getekend door Sophie Pluim, is aantrekkelijk. Achter het prikkeldraad met en groot bord "de verboden duinen", zie je een meisje wegrennen de 'verboden' duinen in. De zachte kleuren passen bij de rust en verlatenheid van het gebied achter het prikkeldraad. Boven die illustratie staat een quote van Jacques Vriens: 'Ontroerend'.
De tekst op de achterkant wil ons nog meer overtuigen dat je dit boek móet lezen: Een quote van de hoofdpersoon in rood 'Alles wat ik nu ga doen. MAG NIET.' Nou, dan wil je als achtstegroeper dit boek zéker lezen, toch? En tot slot nog twee korte meningen van Lisa Weeda en Jaap Robben, gerenommeerde schrijvers. De laatste plaatst dit boek onder de heel goede boeken. De verwachting was dus hooggespannen toen ik aan dit boek begon. Het gaat om een debuut, je hebt nog geen vergelijkingsmateriaal van dezelfde auteur. Dus lezen maar.

De hoofdpersoon Mila is een slimme meid. We volgen haar gedurende de twee laatste maanden van het schooljaar. Op de dag dat ze elf wordt, komt er een nieuw meisje in de klas, Eline, die ook nog eens de dochter is van de hotelmanager waar de moeder van Mila werkt. Met een beetje handigheid van Mila komt Eline naast haar te zitten. Dat is allemaal onderdeel van haar Briljante Plan. Ze wil een beste vriendin en grip op haar eigen leven.

Maar dat is niet gemakkelijk voor Mila. Voor een kinderboek (tot 12 jaar) komt er aardig wat ellende voorbij: vertrokken vader, ontslag moeder, woononzekerheid, psychische problemen, aan zichzelf overgelaten kinderen, pesten, schelden en leerproblemen. Mila zelf worstelt met van alles, tot en met seksualiteit. Ze verwerkt dit in haar logboek en Briljante Plannen. Een bevriend en stabiel echtpaar met een frietkraam zorgt voor kalmte en genegenheid. Een stel van het wijkteam laat ze weer even kind zijn.
Het boek is goed geschreven maar ik vond het de verwachtingen niet waar maken. Het deed me heel erg denken aan de boeken van Carry Slee uit de jaren negentig. Heel populair, maar minder geschikt voor kinderen die, vanwege hun eigen thuissituatie of vanwege hun karakter, snel van hun stuk gebracht worden door ellende.

Als er een leeswijzer zou bestaan, zoals er een Kijkwijzer is, dan zou ik zeggen: meelezen gewenst.

Reacties

Meer recensies van Norma Meeuwissen

Boeken van dezelfde auteur