Lezersrecensie

Alles hebben en dan zonder stroom zitten


Norma Meeuwissen Norma Meeuwissen
7 mrt 2020

Van Keir Graff werden eerder Het luciferkasteel en De spooktoren vertaald. Kennelijk heeft hij iets met bizarre woningen. Ook Het Vuurhuisje past in dit rijtje. Dit keer gaat het over Dagmar, die gedwongen moet gaan wonen in een zgn. tiny house, aan de rand van het bos, in Californië.
Op de kaft zie je het huisje voor het bos. Links komt nog net achter een boom een jongen tevoorschijn met twee grote honden. In het huisje zie je een meisje zitten. Het zijn de hoofdpersonen van dit verhaal, Dagmar en Blake. Dat het niet alleen maar een landelijk tafereel is, wordt subtiel duidelijk door een strik die losjes aan de titel hangt en waarvan de lus vlakbij het huisje op de grond ligt...
De openingszin zet gelijk de toon. “Het bord op het hek leek net een uitnodiging. VERBODEN TOEGANG – NIET BETREDEN – GEVAAR VOOR ONBEVOEGDEN” Dan snap je al met wie je te maken krijgt. Dagmar is het soort meisje dat graag zelf achter dingen komt en ondertussen wat ze observeert genadeloos en met ironie van commentaar voorziet.
Haar vader kon de huur niet meer betalen en had daarom een tiny house op wielen in elkaar geknutseld. Zo kunnen ze voor een tijdje toch ergens wonen, totdat er weer financiële rust is.
Naast Dagmar en haar vader, wonen ook zijn nieuwe vriendin en haar halfbroertje Santi in het tiny house. Het is een prettig ontregeld gezin, ze hebben veel tijd en oog voor elkaar. Dat is anders bij Blake, het enige kind van een excentrieke tech-miljonair die achter het hek woont. Hij is sociaal onaangepast en kan alles krijgen wat zijn hartje begeert, maar zijn ouders hebben ruzie met de familie en zijn wantrouwend.
Natuurlijk ontmoet Dagmar al bij de eerste keer dat ze over het hek klimt Blake. Daarna volgen er meer ontmoetingen, avonturen en “gesprekken”. Het is erg gemakkelijk om met hun beter-dan-niets vriendschap mee te gaan. Het grote contrast tussen die twee levert plezierige, soms zelfs hilarische scenes op, die vlot weglezen.
Maar dan breekt er een bosbrand uit. Dagmar en Santi zijn op bezoek bij Blake en genieten van de overvloed en het zwembad. Op het moment dat ze willen vluchten, blijkt de stroom te zijn uitgevallen en werken alle high-tec voorzieningen in het huis niet meer. Ook de deur kan niet meer open.
Wie de beelden van de bosbranden in Californië nog op het netvlies heeft, snapt dat daarmee de rest van het boek een pageturner wordt.
Het is wel een tikje ongeloofwaardig dat de meest wilde oplossingen telkens net op tijd lukken, maar aan spanning geen gebrek. Het is een bizar, avontuurlijk en spannend boek. Leest lekker weg en bevat verder nog veel thema’s die voor leerlingen herkenbaar zijn, zoals verschil rijk-arm, stiefgezinnen, zelfredzaamheid en technologie. Goed voor te lezen door de 31 hoofdstukken die het boek telt. 10+
Van dit boek ontving ik een recensie-exemplaar, waarvoor mijn dank.

Reacties

Meer recensies van Norma Meeuwissen

Boeken van dezelfde auteur