Levensles of viskunst?

Dit debuut van cabaretier Hans Sibbel valt niet gemakkelijk in een hokje te plaatsen. Het is vooral een smakelijk verteld persoonlijk portret van een gepassioneerde amateurvisser.

Het werd uitgegeven door Lemniscaat, een zeer gerespecteerde uitgever van kinderboeken. Voor de illustraties tekende Marianne Sibbel, de zus van Hans. Een sprankelende tekening op de cover spat je tegemoet en nodigt je uit om het boek te gaan lezen. Ook tussen de tekst staan veel tekeningetjes die de tekst een grotere aantrekkingskracht geven.

Maar ik weet eerlijk gezegd niet goed waarom dit boek als kinderboek is uitgegeven. Het is duidelijk door een volwassen persoon opgetekend. De taal is bijna spreektaal, waarbij soms ook gevloekt wordt. Dat gebeurt niet vaak in kinderboeken.
Het boek begint weliswaar met Hans als kind die zijn eerste hengel krijgt. Maar algauw is hij volwassen, met een leven van volwassenen. Bijvoorbeeld in hoofdstuk drie: 'Maar ja. Druk, druk, druk' en 'De ruimte om zomaar iets te gaan doen, is heel klein.'
Vervolgens is het min of meer toeval dat hij het vissen weer oppakt en twee vrienden vindt om de wereld rond te reizen op zoek naar bijzondere vissen die ze op hun bucketlijst hebben staan. Het boek bevat het reisverslag en de wetenswaardigheden bij het vangen of vissen van bijzondere vissoorten. En dat wordt hier en daar best spannend.

Hans schrijft het allemaal op in begrijpelijke taal en hij verstaat de kunst om de lezer mee te nemen door stukjes beleving in de ik-vorm af te wisselen met beschrijvingen waarin hij de lezer rechtstreeks aanspreekt. Hier en daar koppelt hij levenslessen aan wat hij meemaakt.
In het laatste hoofdstuk verbindt hij al zijn avonturen met het plaatje uit de Encyclopedie van de sportvisserij (een boek uit 1960) waar het bij hem allemaal mee begon. Om vervolgens een nieuw inzicht over zichzelf prijs te geven: Een grote vis vang je nooit alleen. Hans past dat in een paar zinnen toe op zijn werk als artiest, gevolgd door een laatste les: iets graag willen is niks, iets gaan doen is alles.

Ik betwijfel of kinderen uit de doelgroep (10-12 jaar) in het algemeen al de kennis en ervaring hebben om mee te gaan in zijn analyses van het leven. Ik zou dit boek aanbieden aan kinderen die zelf sportvissen. Ik ken een paar van zulke kinderen en zij zullen zich mogelijk wel herkennen in dit boek en ervan smullen. Er zijn maar weinig boeken die vissen als onderwerp hebben en het er dan ook nog eens zo aanstekelijk over hebben.