Een perfecte dag

Al veertien jaar lang verdwijnen er meisjes tussen de zes en tien jaar oud. Rode linten wijzen de politie de weg naar hun lichamen, maar van de dader ontbreekt elk spoor. Tot op een avond de internationaal bekende filosofieprofessor Walter Lesniak wordt gearresteerd, in het bijzijn van zijn dochter Ann. De aanklacht: moord op tien jonge meisjes.

De roddelpers weet er wel raad mee, met koppen als ‘De moordprofessor’. Ann weet echter zeker dat haar vader onschuldig is en is vastbesloten dat te bewijzen. Dan worden er opnieuw rode linten aangetroffen…

'Een perfecte dag' begint redelijk heftig met de arrestatie van Walter Lesniak. Zijn dochter is op dat moment bij hem en gelooft niet dat haar vader een moordenaar is. Daarom probeert ze er alles aan te doen om zijn onschuld te bewijzen.

De hele tijd vraag je je af of de vader van Ann wel of niet schuldig is. Er zitten stukken tekst van een jongere Ann in dit verhaal verwerkt en ook lees je telkens verhoren met de dader. Wie dit is blijft tot het einde onduidelijk. Er zijn ook hoofdstukken die 'Wij' heten en hier praat de dader met zijn slachtoffertjes. En dan worden er opeens nieuwe rode linten aangetroffen...

Dit verhaal begon goed, maar ik zal maar meteen eerlijk zijn: dit vond ik het minste verhaal van Romy tot op heden. Het verhaal heeft wel een aantal spannende momenten, maar ik vond het tegelijkertijd een heel andere richting op gaan dan ik had verwacht.

Ook bleef ik uiteindelijk met nogal wat vragen zitten. En dan waren er soms nog wat verwarrende stukken. De opbouw was dus hier en daar wat onoverzichtelijk. Het uiteindelijke plot vond ik oké. Het interessantste was natuurlijk het psychologische aspect. Is de vader nu wel of niet een seriemoordenaar? En hoe komt Ann achter de waarheid?

Al met al was 'Een perfecte dag' dus zeker een interessant concept, maar helaas kon het mij niet helemaal bekoren. Toch kijk ik weer ontzettend uit naar nieuw werk van deze auteur!

Beoordeling: 3,0 ⭐️