Lezersrecensie
Zij was Clara
Wanneer Clara, verdoofd van verdriet, de dag na het overlijden van haar tweejarige zoontje Jakob aan de keukentafel voor zich uit staart, stelt Oscar haar voor aan een schichtige jonge dienstbode die bij hen intrekt in ruil voor kost en inwoning. Het meisje, stilzwijgend en onervaren, beweegt zich als een ongrijpbare schim door de boerderij.
Overmand door haar verdriet om Jakob, drukt Clara het knagende gevoel dat er iets mis is weg en vertrouwt de zorg voor haar andere twee kinderen toe aan het meisje. Zodra Jakob is begraven, beveelt Oscar Clara om het meisje te onderwijzen.
Onder druk leert ze haar sokken stoppen, kookwassen draaien, groente wecken en vlees pekelen. Steeds beter leren ze elkaar kennen, en voorzichtig neemt het meisje haar in vertrouwen.
Maar haar verhalen rakelen diep weggestopte herinneringen bij Clara op. Ze brengen haar in verwarring. Als ze Oscars steelse blikken naar het meisje opmerkt en de gelijkenissen niet meer te ontkennen zijn, begint de gruwelijke waarheid langzaam tot Clara door te dringen.
'Zij was Clara' begint behoorlijk heftig. Haar zoontje Jakob is ernstig ziek en komt al snel te overlijden. Het verdriet en de onmacht die je vanuit Clara voelt is heel goed op papier gezet en ik denk dat dit dan ook bij veel lezers indruk zal maken.
Vervolgens lees je over haar man en de leefomstandigheden van deze arme vrouw. Niet veel later komt er een nieuwe vrouw bij en het is de bedoeling dat zij meehelpt in het huishouden en ook ondersteunt met de opvoeding van de overige twee kinderen van Clara.
Als lezer merk je aan alles dat er dingen niet kloppen en er hangt een donkere en mysterieuze sfeer. Ik kan niet teveel vertellen, maar de situatie is behoorlijk heftig en er is eerder een soortgelijke situatie ook in Nederland geweest. Hopelijk verraad ik nu niet teveel.
Vooral het begin vond ik erg heftig, daarna zakte het een klein beetje in. Maar... het is zeker een interessant verhaal om eens gelezen te hebben en ik denk dat veel mensen het meeslepend zullen vinden!
Beoordeling: 3,5
Overmand door haar verdriet om Jakob, drukt Clara het knagende gevoel dat er iets mis is weg en vertrouwt de zorg voor haar andere twee kinderen toe aan het meisje. Zodra Jakob is begraven, beveelt Oscar Clara om het meisje te onderwijzen.
Onder druk leert ze haar sokken stoppen, kookwassen draaien, groente wecken en vlees pekelen. Steeds beter leren ze elkaar kennen, en voorzichtig neemt het meisje haar in vertrouwen.
Maar haar verhalen rakelen diep weggestopte herinneringen bij Clara op. Ze brengen haar in verwarring. Als ze Oscars steelse blikken naar het meisje opmerkt en de gelijkenissen niet meer te ontkennen zijn, begint de gruwelijke waarheid langzaam tot Clara door te dringen.
'Zij was Clara' begint behoorlijk heftig. Haar zoontje Jakob is ernstig ziek en komt al snel te overlijden. Het verdriet en de onmacht die je vanuit Clara voelt is heel goed op papier gezet en ik denk dat dit dan ook bij veel lezers indruk zal maken.
Vervolgens lees je over haar man en de leefomstandigheden van deze arme vrouw. Niet veel later komt er een nieuwe vrouw bij en het is de bedoeling dat zij meehelpt in het huishouden en ook ondersteunt met de opvoeding van de overige twee kinderen van Clara.
Als lezer merk je aan alles dat er dingen niet kloppen en er hangt een donkere en mysterieuze sfeer. Ik kan niet teveel vertellen, maar de situatie is behoorlijk heftig en er is eerder een soortgelijke situatie ook in Nederland geweest. Hopelijk verraad ik nu niet teveel.
Vooral het begin vond ik erg heftig, daarna zakte het een klein beetje in. Maar... het is zeker een interessant verhaal om eens gelezen te hebben en ik denk dat veel mensen het meeslepend zullen vinden!
Beoordeling: 3,5
2
Reageer op deze recensie
Meer recensies van Silvie Leest
Gesponsord
Hoe ver ga jij voor het huis van je dromen? Schrijf je nu in voor de Hebban Leesclub.
