Lezersrecensie
Een meer dan bevredigend vervolg in deze geweldige reeks.
Het is een aangename verrassing om te merken dat Paul Nowee na meer dan 30 boeken in deze reeks toch steeds met verfrissende vernieuwingen komt.
Dit verhaal begint met een contact met een jeugdvriend van Bob Stanhope, de introductie van een groep onbekenden die in stamverband leven en een onderzoek dat Arendsoog en Witte Veder tot buiten de staatsgrenzen zal voeren. Om alle losse eindjes weg te werken eindigt het verhaal opnieuw bij de jeugdvriend en een pittig stukje humor: hij heeft als kind bij het spel mevrouw Stanhope op een stoel vastgebonden en zo twee uur laten zitten...
Een aantal vaste ingrediënten komen terug. De Arbaz vormen een eerste mysterie en een avontuurlijk stuk in het verhaal, dan komt pas de echte slechterik op de proppen. Dat betekent weer het gebruikelijke sluipen, afluisteren, mekaar bewusteloos slaan, uitdaging en ripostes, gevangenen maken en gevangen nomen worden, uiteraard gevolgd door ontsnappingen. Ondertussen maken we weer kennis met een aantal nobele onbekenden, goeien en slechten. En Lightfeet zal weer zijn rol als superpaard vervullen en bovenal op het einde cruciaal zijn bij de goede afloop.