Asterix en de historische waarheid

Dit werk pretendeert een inzicht te geven in de geschiedenis van Kelten en Romeinen. Als leidraad worden de verhalen van Asterix gebruikt. De rode draad is de vraag of wat we zien in de albums van Asterix de Galiiër wel strookt met de historische werkelijkheid.
Alles wordt minutieus en breed uitgemeten, de toetsing is tegen een breed scala aan historische werken, maar ook beeldhouwwerk en schilderkunst.
Het valt natuurlijk al direct op dat er van de Keltische kant niet zo veel referentiemateriaal bestaat. Veel ervan was niet duurzaam en werd ook nergens opgeschreven voor het nageslacht. Daarom zijn de referenties vaak gemaakt door Romeinen die niet enkel oog hadden voor hun eigen cultuur maar ook die van andere volkeren, wel vaak vanuit een superieur Romeins standpunt.
Iets te vaak nemen de auteurs hun toevlucht tot een trukje van omgekeerd bewijs. In plaats van iets te bewijzen als zijnde zus of zo, stellen dat dat het feit dat er niet van terug te vinden is gelijkstaat met bewijs dat het wel zou kunnen maar dat het bewijs verdwenen is. Dat is dikwijls pure nonsens. De auteurs van Asterix zijn belezen, erudiet en klassiek geschoold, ze kennen hun geschiedenis en maken dankbaar gebruik van allerlei historische feiten waartegen ze dan hun grappige verhalen afzetten.
Een andere opmerking is dat elk puntje tot in den treure wordt uitgesponnen en het boek vol herhalingen zit.
In zijn geheel is het echter echt wel de moeite waard, of men nu liefhebber van Asterix en Obelix is of gewoon geïnteresseer van onze lokale geschiedenis ten tijde van Julius Caesar.