Zoals "Het meisje met de zwavelstokjes" had moeten verlopen

Prachtig verhaal. Van in het begin wordt in een erg sobere stijl - die volledig bij de inhoud van het verhaal past en die zelfs nog versterkt - een sombere, trieste achtergrond getekend. Het verhaal loopt dan zoals je het wel verwacht terwijl je het liever anders zou zien. En dan een subliem einde!
Op blad 1 dacht ik onwillekeurig aan "Het meisje met de zwavelstokjes". En het verhaal lijkt er wel wat op: een eenzaam meisje, door armoede gedoemd tot een tragische dood. Maar dan komt ze terug tot leven door een "foutje" van een necromancer die zich haar lot aantrekt. Een ondode kat die zelfs als ondode niet doet wat van hem wordt verwacht. Een betweterige en bedillerige huishoudster. Een stelletje gangsters die op alle fronten verliezen. Een mix waarmee je alle kanten uitkunt.
Het verhaal lijkt op het eerste zicht bekend. Je voelt onmiddellijk aan dat alles voorbeschikt is en onherroepelijk tot een tragisch einde zal leiden. En vanaf pagina 2 loopt dan alles anders dan verwacht, telkens weer. Je begint zelfs tegen beter weten in te hopen op een minder slecht einde.
En dan loopt het toch nog slecht af zoals je eigenlijk wel wist - en dan neemt het verhaal opnieuw een andere, onverwachte wending...