Klassieke whodunit waar je letterlijk zelf uitgedaagd wordt om mee te denken

De ankh op de cover is zoals professor Yadley in het boek uitlegt geen Egyptisch kruis, wat op zich zelfs niet bestaat. Hier maakt Ellery een fout die hij desondanks tot op het einde vol houdt (ook al geeft hij Yardley als eminent geleerd geleerde gelijk over het onderwerp). In de laatste lijnen haalt hij op humoristische wijze toch zijn gelijk, op een manier die typisch en uniek Queen is.
4 moorden die wel gezamelijke en vooral gruwelijke kenmerken hebben maar toch ogenschijnlijk verschillende oplossingen en omstandigheden vertegenwoordigen.
Ellery heeft in de professor (zijn oude leraar) een sidekick die wetenschap en intellect vertegenwoordigt waar Queen zelf zich vaak verliest in redeneringen die haast dromerijen zijn.
Kenmerkend voor het boek is niet alleen de enorme afstand en grote snelheid waarmee de detective door het land kruist, maar ook de hoeveelheid taxi's, vliegtuigen, trein- en bootreizen die er aan te pas komen.
Dus enorm veel aktie en variatie, psychologische en wetenschappelijke analyses (waarvan de meeste dwaalsporen blijken te zijn).
Het speelt zich bijna 100 jaar geleden af en is door de tijd getekend, maar dat maakt het niet verouder. Het geeft veeleer een nostalgisch, gezellg gevoel.