Een boek met genoeg inhoud om er een tv-serie van te maken.

Een van de eerste boeken uit wat later de "De Schaduw" reeks zal worden. In dit boek is Silvère nog hoofdinspekteur en speelt Carlier slechts een minimaal bijrolletje. Toch is dit boek in het licht van de hele reeks erg interessant om te lezen. Over Silvère komen we namelijk te weten hoe hij zo jong al hoogdinspekteur werd en door gesprekken met zijn commissaris wordt ook Bruno's promotie tot commissaris al aangekondigd. Journalist d'Aubry fungeert nog als sidekick wat in de volgende boeken zal overgenomen worden door De Schaduw die dan al snel tot hoofdpersoon in de reeks transformeert. In dit boek krijgen we wel te horen hoe hij aan zijn bijnaam komt.
Buiten deze randinformatie is er uiteraard nog het verhaal van St. Eustache zelf. Een gestileerde cover in een afwijkend formaat van wat later de norm zal worden geeft toch een indruk van heet spookslot, de duisternis en de nachtelijke gebeurtenissen.
Wat ontbreekt is het bombastische woordgebruik dat later het visitekaart van deze boeken zal worden en de zwaar satirisch-humoristische ondertoon. De aanzet is er al wel maar het is de lezer wel duidelijk dat Havank dit hier nog serieus bedoelt, ook al blijkt de positieve ondertoon toch al aanwezig.
Een spannend verhaal vol geheimzinnigheid, enkele moorden, duistere verledens, een kasteel, een ruïne, een priester zonder vrees, goeden en slechten en een aantal"gewone" mensen, niet speciaal goed of slecht. Enkel op basis van dit boek zou Netflix makkeleijk een heel seizoen van een feuiieton kunnen opzetten. Verwikkelingen in Frankrijk, België, Nederland en Zuid-Amerika. Te voet, per fiets, (snelle) auto's, vliegtuigen....
Dit boek kan onmogelijk minder dan 5 sterren krijgen.