Jackie brent ongeluk waar ze ook komt en wat ze ook doet...

De aktiviteiten in het pony-kamp worden opgesomd maar daar blijft het grotendeels bij. Details worden niet gegeven, mogelijk omdat dat het verhaal eerder vervelend zou maken. Er valt dat ook heel weinig over te vertellen en dat maakt het ook niet bepaald interessant om te lezen.
Enkele gebeurtenissen krijgen iets meer aandacht, zoals de mislukking bij het ophalen van enkele pony's bij een manege-concurrent en het bezoek aan een rustoord voor oude paarden. Daar worden dan drie broodnodige extra ponies gevonden.
Maar het overgrote deel bestaat uit goedbedoelde zaken die Jackie en Babs doen, en waar Paul altijd een negatieve draai geeft, of ze nu lukken of niet.
De vakantie wordt zo een aaneenschakeling van kampkarweitjes en aanvaringen met Paul waarbij Jackie vooral zichzelf de schuld geeft (onterecht en zonder duidelijke reden).
Psychologie is belangrijk in de verhaal maar niet zo goed onderbouwd en ook niet erg geloofwaardig.
Door de enorme aandacht voor de conflicten met Paul en enkele minder goede ervaringen met de ponies is het eigenlijk minder interessant als vrolijk boek voor pony-liefhebsters. Mogelijk ligt dat wel anders wanneer het in de reeks Jackie-boeken gelezen wordt, dan past alles natuurlijk beter in de reeds bekende achtergrond.
De focus blijft op meisjes die van ponies houden.