Spannend en vol humor maar niet zo makkelijk als je van een sprookje verwacht.

Een kinderverhaaltje, een sprookje? Dat zou je op het eerste zicht wel denken. Maar wie het boek leest komt al snel tot de vaststelling dat je heel wat culturele bagage nodig hebt om de finesses en de nuances te begrijpen.
Is het dan ongeschikt voor kinderen? Zeker niet, dat is en blijft de doelgroep maar naar gelang de leeftijd zullen ze er min of meer oppervlakkig van genieten.
Harrie Gielen gebruikt graag zegswijzen en spreekwoorden uit hun context. Sint-Juttemis is een echte datum, Hot en Her zijn echte plaatsnamen. Wie de zegswijze niet kent zal ook de humor niet appreciëren.
Het is een dik boek en ook nog eens het eerste deel van een trilogie, dus in 1 keer uitlezen is er niet bij.
Trouwens, wie dat probeert krijgt indigestie. Maar het zijn korte hoofdstukjes dus geen probleem om er enkele te lezen of voor te lezen en dan het boek neer te leggen.
Wie denkt een geschreven versie van de eertijds populaire jeugdserie te vinden is er aan voor de moeite. Alle beperkingen van het tv-medium (in die jaren) vallen uiteraard weg. Zodoende is het boek veel breder en is er letterlijk alles mogelijk, zonder technische beperkingen.
De vele personages, goede en slechte, die dan ook nog eens onder meerdere namen bekend staan, maken het soms wel moeilijk om te volgen. Voortdurende aandacht is vereist, het is bijna noodzakelijk om op een blad bij te houden wie op elk ogenblik zich waar bevindt en waar ie mee bezig is.