Psychologische thriller, een Stepehn King waardig.

De schrijfster geeft zelf in haar dankwoord aan dat ze erg tevreden is over de cover. Mij spreekt die niet zo aan al is de sticker met de quote van Stepehen King natuurlijk wel een eyecatcher. De samenvatting aan de achterkant is wel erg intrigerend en nodigt uit tot kopen.

De feiten zijn gruwelijk en de stijl sluit daar perfect bij aan. Het ik-perspectief en het springen in de tijd en tussen realiteit en fantasie laten de lezer de nachtmerrie van Cat uit de eerste hand meebeleven.

Zeker in deel 1 vond ik het erg ingewikkeld, vooral door het door mekaar hutselen van enerzijds werkelijkheid en fictie en anderzijds heden en verleden. Dat is duidelijk wel zo bedoeld want ergens zegt Cat letterlijk dat voor haar alles door mekaar loopt.
Deel 1 bevat toch wel weinig vooruitgang in de zoektocht en dat stelde me een beetje teleur. Deel 2 maakte dat dan weer goed en er werd een soort onbevredigende climax bereikt. In deel 3 zaten dat de nodige plotwendingen naar een veel beter einde toe. Dat kon ik wel smaken. Ik had lang het gevoel dat de plot aan alle kanten rammelde maar ook dat bleek de bedoeling van Carole Johnstone te zijn, op het einde klopte alles als een bus. Psychologisch erg zwaar waarbij Cat eerst een aantal harde en verdrongen waarheden onder ogen moet zien voor ze aan de oplossing van de verdwijning van haar zus kan gaan werken.
Vooral het eerste deel kwam erg rommelig over en eiste mijn volle aandacht op. Toch bleef het erg moeilijk te volgen. Dat is dan ook precies de geestestoestand van Cat die je als lezer meebeleeft. Het vergt wel uiterste concentratie.

Voor mij was dit boek uniek zowel wat het thema als de chaotisch psychologische insteek betreft. Een psychiatrische en kaleidoscopische nachtmerrie.

De karakters evolueren enorm. Niemand is wie ze aanvankelijk lijken te zijn. Stapsgewijs komen we steeds meer over de personages te weten. Maar ook in de tijd evolueren ze en dat is dan letterlijk te nemen.