Een nostalgische blik op de erotische filmindustrie in de jaren 70

Een nogal goedkoop uitziende cover van een relatief dun boek. Het ziet er uit als het portaal van een bioscoop met erotische films uit de jaren 70. En dat is exact wat het is.
Heel goed leesbaar qua lettertype, geen hoofdstukken maar dat stoort niet. Enkele citaten om te beginnen, een nawoord van de schrijver, de lijst van geciteerde films en een soundtrack.

We vallen meteen in het verhaal en maken kennis met de hoofdpersoon. Sonja, die in haar hokje aan de kassa zit van een sekscinema.
Zij en haar baas, enkele vriendinnen en een naburige cafébaas vormen 1 deel van het decor, de klanten het andere.
Veel plot is er niet, het is gewoon de beschrijving van een dagelijkse routine in het kleine wereldje van Sonja en Marcel.
Wat ze voelen en denken, zeggen en meemaken. Het perspektief is dan ook meestal dat van Sonja en verwisselt op een bepaald moment even met dat van Marcel om op het einde dat weer terug naar Sonja te keren.
Heel erg diep kan er op de karaketers in zulk kort bestek niet worden ingegaan, maar Keyaert slaagt er toch in om ons een duidelijke en diepmenselijke indruk er van te geven. Gewone mensen in een ietwat speciale omgeving met hun dagelijkse zorgen en verwachtingen.
Het speelt zich af in Brussel, eind jaren 70, de hoogdagen van dit soort cinema's en van de peepshows.
De vriendinnen van Sonja en enkele klanten in het café krijgen ook iets meer dan minimale aandacht, de anderen vormen vooral een grijs, ietwat louche decor.
Bedoeld voor volwassenen, in de normale betekenis van het woord, is het nostalgische karakter van het boek toch vooral uitermate geschikt voor mensen die die tijd hebben meegemaakt. Voor anderen kan de kennismaking misshchien vooral ongeloof opwekken.

Er zit wel humor in het verhaal maar dan van de platte cafésoort, uitermate toepasselijk dus. Romantiek zit hem vooral in de geest van de nostalgische lezer en in de relatie van Sonja en haar vriendin(nen), meer van de praktische soort. Er zijn wel heel wat verwijzingen naar platvloerse seks die niets met romantiek te maken heeft. Op bepaalde momenten wordt het spannend maar zonder naar het thriller genre over te hellen.
Psychologisch zijn de hoofdkarakters goed getroffen, ze komen levensecht over zoals men ze hen herinnert uit die tijd. Wat trouwens door Fiiip Keyaert zelf bevestigd wordt: ze zijn naar echte mensen getekend.

De vele en vlotte dialogen in plat dialect, afgewisseld met de beschrijvingen in algemeen Nederlands zorgen dat het boek zeer vlot leest en de aandacht vasthoudt.
Van wokeness is hier totaal geen sprake, gelukkig.