Een hospice leeft

December slaan we even over
Janneke Siebelink
Verhalen over het leven uit het Hospice
Uitgeverij Ambo/Anthos
Paperback 257 bladzijden

Het hospice een podium voor het leven.

Het boek is uit en daar ik zelf eveneens vrijwilliger in een ander hospice ben, zeer geïnteresseerd in het boek omtrent de ervaringen van Janneke in een Hospice in Amsterdam Oost.

Een prachtige schrijfstijl is aan de orde. Janneke doet haar werk, ze is kookvrijwilligester en ze observeert de bewoners.

Duidelijk komt naar voren: ER ZIJN, je komt niet voor jezelf maar voor de bewoners. Ze heeft mooie gesprekken in het hospice. Bewoners die in de huiskamer komen lunchen, die dat nog kunnen. Je wordt meegenomen in hilarische gesprekken onderling, maar ook 1 op 1 met een bewoner die op de kamer blijft.

Janneke neemt ons vanaf huis naar hospice of terug met haar gedachten, bezigheden. De observering van de bewoners is vorm van ER ZIJN.

Duidelijk komt naar voren dat een Hospice niet eng is. Er wordt gelachen, tuurlijk vallen er tranen van verdriet maar ook tranen van geluk. Fijn dat bewoners het laatste deel van hun leven zo goed verzorgd worden, men genoeg energie heeft voor zeker bezoek.

Het Hospice leeft, de dood die voor de meeste zal volgen, hoort bij het leven dat een ieder zal leven, tot het zover is om het aardse te verlaten.

Vrijwilliger zijn is niet vrijblijvend maar wat wordt je toch rijk van de uren dat je vrijwilliger bent, in dit geval het hospice.

Margôt Ros : Janneke schrijft op een mooie en liefdevolle manier over hoe waardevol een hospice kan zijn.

Het boek kan ik iedereen aanbevelen, het is puur, echt, zonder valse sentimenten, zoals het hospice is.

Na het lezen voel ik of ik een collega van Janneke ben. Maar dank Janneke je kleurt de wereld ook mooier voor velen.

Nu iedereen naar je favoriete boekhandel.