Apart, maar toch mooi

Elle is een volwassen vrouw van 50, getrouwd met Peter en samen hebben ze 3 kinderen. Maar op een avond als ze op vakantie zijn bij het meer waar hun zomerhuisje staat, gaat Elle vreemd. Ze gaat vreemd met Jonas, haar beste vriend die ze al van jongs af aan kent, en die ze elke zomer bij het zomerhuis zag. Haar gedachten en gevoelens maken overuren. Jonas maakt duidelijk wat bij haar los. Gaat Elle kiezen voor haar man Peter met wie ze een fijne relatie heeft en de vader van haar kinderen? Of gaat ze voor Jonas, waar ze eigenlijk al die tijd al verliefd op is geweest, en waar ze verborgen herinneringen mee heeft, waar ze liever niet meer aan wil denken.

Jeetje, wat heb ik moeten wennen aan dit boek. Het duurde echt zeker wel 75 bladzijden voordat ik in het verhaal kwam. In eerste instantie is het rommelig geschreven, veel personages, ik gooide ze zowat door elkaar. Het is een bijzondere schrijfstijl, soms worden dingen bijna poëtisch geschreven, maar aan de andere kant schrijft ze ook heel rauw en plat, die combinatie is apart, en ik moest wennen aan het platte taalgebruik. Het boek speelt zich af in het heden en verleden en de overgang is duidelijk aangegeven. In het heden wordt eigenlijk maar geschreven over de 24 uur na het vreemdgegaan van Elle, en over de keuze die ze gaat maken, maar in het verleden lezen we over het hele leven van Elle. Ze heeft hele nare dingen mee gemaakt, en Jonas is de enige die alles weet van Elle. Dat schept een soort van geheime bondschap. Toch werd ik na het rommelige begin helemaal het verhaal ingezogen. Ik werd nieuwsgierig naar het geheim van Jonas en Elle, en ik was zeer benieuwd voor wie ze nou uiteindelijk zou gaan kiezen. Dus ik ben evengoed heel erg blij dat ik het boek heb gelezen.