Bloed en beenderen

Het boek stond al een hele tijd op mijn te lezen lijst en eindelijk ben ik eraan begonnen.
Het boek is behoorlijk gehypet en dat betekent niet altijd dat het me dan bevalt. De eerste hoofdstukken moest ik even in het verhaal komen, maar daarna had het me te pakken. De beeldende schrijfstijl en het sterke hoofdpersonage Zélie deden me al gauw de wereld om me heen vergeten.
Het boek is dik, daardoor zijn sommige stukken wat rustiger, toch vond ik er wel een mooie cadans in zitten. De schrijfster schuwt geen onderwerpen als etnische onderdrukking, angst voor nieuwe dingen en gebruik van geweld. Het maakt het boek nog indrukwekkender.

Waar ik wel wat moeite mee had was de ommezwaai van Zélie m.b.t. Inan de kroonprins, maar goed, hoort misschien ook wel een beetje bij het genre...

Deel 2 ligt al klaar om gelezen te worden.