Drie verhalen in een boek.

De cover gaf een tipje van de sluier van wat ik kon verwachten, bepaalde details begreep ik pas gaandeweg het lezen. Drie tijdlijnen lopen door het verhaal, die in eerste instantie schijnbaar niet zoveel met elkaar te maken hebben, totdat de schrijver langzaam onthult hoe het in elkaar zit.

Het verhaal van Merobe en Ebron (prehistorie) vond ik bijzonder mooi. De verhaallijn van de 'witte' kinderen heeft personages uit alle tijden. De manier waarop ik hun leven (en dood) leerde kennen is goed bedacht van de schrijver. De hoofdpersoon Lisette (jaren 50) is jong, en dat wat er van haar gevraagd werd is nogal wat, toch vond ze een manier om haar kracht in te zetten en andere te helpen.