Mandy Genreclub

Nadat ze door haar verloofde voor het altaar in de steek is gelaten, wil Zadie Roberts niets meer met de liefde te maken hebben. Gelukkig weet ze samen met haar beste vriend Grey en een paar flessen wijn haar mislukte huwelijksavontuur aardig te verdringen. Dan kondigt Grey zijn verloving aan met Zadies nuffige nichtje Helen, die haar tot overmaat van ramp als bruidsmeisje vraagt. Zadie haat Helen en haar perfecte blonde leven, maar kan geen nee zeggen. Het vrijgezellenfeestje met Helen en haar vervelende vriendinnen is een ramp. Tot iedereen is ingedronken, de parelkettingen af en alle remmen losgaan. De party loopt helemaal uit de hand. Zadie staat voor een dilemma. Moet zij Grey vertellen wat er met Helen is gebeurd die nacht?

Het boek is ontzettend humoristisch, absurd en leest lekker vlot weg. Dit komt vooral door het platte taalgebruik. Hier moet je wel tegen kunnen, anders erger je je misschien aan het boek. Het is soms bij het grove af. Ik hou er in ieder geval van! Ik heb enorm om de hoofdpersoon kunnen lachen. Het is heerlijk overdreven Amerikaans. Er worden verschillende typetjes neergezet met behoorlijk wat overdrijving, maar dat maakt het boek juist zo leuk. Een fijn boek over liefde (of was het nou lust?), familie en vriendschap.

Reacties op: (Niet zulke) brave meiden