Matig verhaal die langzaam op gang komt

Eiland van de verloren meisjes van Alex Marwood sprak mij aan om de kleurige cover en de synopsis van het verhaal. Maar is deze thriller echt zo spannend als Stephen King en Lisa Jewell op de cover beweren?

Alex Marwood heeft al meerdere boeken geschreven, maar wie er daadwerkelijk achter dit pseudoniem van deze Britse journalist zit, heb ik nog niet gevonden. Dit keer neemt ze de lezer mee in twee verhaallijnen. De eerste wordt vertelt vanuit Mercedes die opgroeit op het idyllische eiland Kastellana. Een rustig eiland totdat multimiljonair Matthew Meade het eiland ontdekt en het eiland overneemt. Samen met zijn vrouw en verwende dochter Tatiana maken ze het eiland zo populair onder de elite dat het niet meer is zoals het was. Maar wat speelt er zich echt af? En waarom verdwijnen er steeds meisjes op eiland? Robin is de bezorgde moeder van de zeventienjarig Gemma die al een jaar is vermist. De thuissituatie is nooit geweest zoals gehoopt en gewenst, maar ze moet en wil Gemma vinden. Ze heeft aanwijzingen dat ze verblijft op Kastellana, maar eenmaal daar aangekomen, wordt ze zeker niet met open armen ontvangen. Maar is Gemma daadwerkelijk op het eiland? Is ze in gevaar zoals haar moeder denkt of wil ze juist alleen haar ouders ontlopen?

Eiland van de verdwenen meisjes is een thriller waarbij Marwood de spanningsboog hoog probeert te houden, alleen vind ik dat dit niet echt is gelukt. Het verhaal begon voor mij heel warrig en ik kwam er maar niet lekker in. Het leek een samenhang van van alles, maar welke kant ging het verhaal nu daadwerkelijk op? Het kostte me vrij veel moeite om bij het verhaal te blijven tot zeker halverwege het verhaal. Daarna kreeg het verhaal voor mij wat meer duidelijkheid en balans en las ik het boek met meer plezier. Jammer want Alex Marwood is een auteur waarvan ik eerder haar boek met plezier las.

Marwood probeert overzicht te scheppen tussen hoe het eiland was voor dat de multimiljonair Meade arriveerde, hoe het nu is nu hij het eiland heeft overgenomen en met de eilandbewoners omgaat, en dan het verhaal van Robin en Gemma. Al met al komen de verhaallijnen goed samen, maar dat ging voor mij niet zonder slag of stoot. Het psychologische deel van Gemma en Robin komt vrij goed uit de verf, maar het deel van Maede vond ik daarnaast een lange periode een stuk minder. Waar de jonge eilandbewoner Mercedes een belangrijke rol in het geheel speelt, had dit veel beter uitgewerkt kunnen worden in mijn beleving. Vooral over haar vriendschap met Tatiana had ik graag meer over gelezen. Ergens miste ik hier iets in waar ik niet mijn vinger achter kreeg. Kastellana is een eiland die vooral op zichzelf was en nu een bekend rijk eiland is geworden want nogal wat heeft gevraagd van de eilandbewoners. Maar is al deze aandacht wel wat het beste voor het eiland?

Al met al is Eiland van de verloren meisjes een vermakelijk verhaal, waarvan ik wel meer van had verwacht. Het is in mijn beleving niet haar beste boek. De afwisseling in de verhaallijnen maken dat het boek nog enigszins leeft, maar het had voor mij allemaal wat strakker en meer spannend gemogen. Ik kom daarom uiteindelijk tot een gemiddelde beoordeling van 3 sterren.