Verstild en troostend verhaal

Een 42-jarige man heeft in Boedapest op het plein voor een thermaalbad afgesproken met zijn vroegere vrouw, maar ze komt niet opdagen. De man besluit naar het thermaalbad te gaan, een verstilde en troostende plek waar hij zijn relatie met Antoinette overdenkt. En dat verhaal is teder, intiem maar ook droevig en doordrenkt van isolatie en rouw.

Dit verhaal gaat over liefde, troost, kinderloosheid, levend verlies en de kloof die dat kan slaan in een huwelijk. Welagen schildert met zijn woorden een zachte melancholische sfeer. De hoofdpersoon oordeelt niet, dat vind ik zo mooi. Hij mijmert en overdenkt, zijn gedachten worden gedragen door het warme water van het thermaalbad.

De schrijfstijl vond ik filmisch, ik zag alles voor me. Hoewel het een melancholisch verhaal is, zijn de woorden van Welagen zacht en verstild. Ik vond het een bijzonder mooie leeservaring.