Alea

Dit is een boek met vele lagen en veel symboliek. Odiel zoekt in eerste instantie alleen stilte maar wordt gedurende het verhaal geprikkeld om op zoek te gaan naar nog veel meer dingen. Zo vindt ze onder andere ook acceptatie, vriendschap en haar eigen spiritualiteit. Qua symboliek is er een schaap dat Odiel weer het gevoel geeft nodig te zijn op de wereld en zijn er ook dingen als een gebroken spiegel en een kopje met een barst die een heel eigen verhaal te vertellen hebben. Veel dingen kunnen door de lezer op zijn of haar eigen wijze worden geïnterpreteerd.

De eerder genoemde spiritualiteit neemt een belangrijke plaats in het boek in. Twee bijzondere mensen in het boek dagen Odiel uit om over dit thema na te denken. Ondanks Odiels aanvankelijke verzet ("daar heb je weer zo'n Boeddhist"), helpen bepaalde spirituele concepten haar uiteindelijk toch het leven te accepteren en haar extreme angst voor de dood kwijt te raken. Een mooi gegeven voor mensen die hiervoor openstaan. Een eerste kennismaking met deze concepten vond voor Odiel overigens al plaats via een muzieknummer dat ze erg mooi vond. De twee vrienden helpen haar slechts haar eigen gedachten verder uit te werken.

Ook voor minder spiritueel ingestelde mensen heeft dit boek veel te bieden. Zo is er de vriendschap met de bijzondere Dylan en de zoektocht naar Alea, die iets heel anders oplevert dan Odiel ooit had kunnen bedenken.

De schrijfstijl is vlot. De woordkeus zorgt af en toe voor een positieve verrassing. Soms verwacht je een bepaalde omschrijving niet, maar blijkt deze wonderwel te passen in het verhaal.

Ik vind dit een bijzonder boek met verrassende thema's. De verschillende lagen van het verhaal passen mooi in elkaar. Het boek zal dan ook waarschijnlijk veel mensen aanspreken.