Ontzettend heerlijk verhaal!

We volgen Loes, een 37-jarige (hallo leeftijdsgenoot!) gescheiden moeder van een tweeling die wanhopig probeert om iedereen rond zich heen tevreden te houden. Haar manipulatieve ex, haar moeder, de kinderen, de mensen op school, ... Iedereen behalve zichzelf.
Dan ontmoet ze Bart tijdens een weekendje weg en de vonk slaat meteen over. Ze sluiten het weekend af met een impulsieve kus, waar Loes geen graten in ziet want ze ziet hem toch nooit meer terug.
Tot ze op de eerste schooldag op het schoolplein staat en ontdekt dat Bart de nieuwe gymleraar op school is, wat haar leven zo mogelijk nog ingewikkelder maakt...

De schrijfstijl is zo vlot en ongeforceerd dat dit verhaal gaat als een trein. Versteeg weet met weinig, maar wel perfect gekozen woorden onmiddellijk de gewenste sfeer te scheppen en je zit op één twee drie in het verhaal. De pas zit er in, je blijft geboeid tot de laatste pagina.
Wat heb ik me geamuseerd met Loes, ze was oh zo herkenbaar en voelde meteen vertrouwd aan, alsof we al jaren vriendinnen waren. Ik had ontzettend medelijden met haar en heb meermaals verwensingen geslingerd naar de hoofden van Erik, Barbara en haar moeder. Hoe hield ze het vol jongens, ik was al lang tegen ze ontploft.
En Bart... wat een droomkerel! Hoe hij haar meteen wist te doorgronden en precies deed of zei wat ze nodig had. Heerlijk!